سؤال مصاحبه

لیست سفیدی که باز هم اجازه می‌دهد داده‌های مخزن خارج شوند

The allowlist that still lets the repository leave

  • سطح ۴: استف
  • طراحی
  • ۱۲ دقیقه

پیکربندی پیش‌فرض و متعادل (balanced preset)، ترافیک github.com:443 و **.github.com:443 را مجاز می‌داند. یکی از بازبین‌ها استدلال می‌کند ایجنتی (agent) که به یک مخزن خصوصی (private repository) دسترسی خواندن دارد، می‌تواند محتویات آن را در قالب یک ایشو (issue) یا گیست (gist) روی همان هاستِ مجاز ارسال کند؛ بنابراین این لیست سفید (allowlist) صرفاً یک اقدام نمایشی و صوری است. این ادعا را ارزیابی کنید، بگویید این محصول چه مواردی را روی آن ارتباط می‌بیند و چه مواردی را نمی‌بیند، و راهکاری برای محدودتر کردن آن طراحی کنید.

اول خودتان جواب بدهید، بعد پاسخ را باز کنید.

پاسخ کوتاه

این ادعا در مورد قوانین مبتنی بر هاست کاملاً صادق است: مجاز کردن یک هاست، اجازه‌ی ارسال هر درخواستی با هر متد، مسیر و بدنه‌ای (body) را به آن می‌دهد. خودِ کارشناسان ارائه‌دهنده در سال 2026 اعلام کرده‌اند که متن یک ایشو یا گیست روی هاست مجاز مسدود نمی‌شود؛ در مستندات رسمی نیز این ادعا بدون هیچ داده‌ی ثبتی برای آزمودنش، صرفاً به عنوان یک موضوع مورد مناقشه ثبت شده است. روی یک ارتباط مجاز، پراکسی از سازوکار forward-bypass استفاده می‌کند؛ یعنی یک تونل ارتباطی بدون بازرسی محتوا و بدون تزریق اطلاعات هویتی (credential injection). پراکسی فقط برای ارسال پیام روی هاست مسدودشده یا تزریق اطلاعات به هاستی با احراز هویت متصل، فرایند TLS را خاتمه می‌دهد (terminate). راهکار محدودسازی، استفاده از قوانین HTTP است: یک ورودی network-policy@2 در یک کیت به‌همراه methods و paths، یا وضع قوانین HTTP سازمانی. علاوه بر این، باید از همان ابتدا دامنه‌ی داده‌های خواندنی را کاهش داد: حالت کلون (clone mode) بدون سکرت‌ها در مخزن، و فعال‌سازی سیاست مسدودسازی سراسری (deny-all) با تاییدیه‌ها (approvals) تا اتصال به هر هاست غیرمنتظره‌ای منوط به تایید انسان باشد.

پاسخ کامل

پراکسی چه چیزی را و در چه زمانی می‌بیند؟

ایجنت‌ها ترافیک HTTP و HTTPS را از طریق یک پراکسی فوروارد (forward proxy) می‌فرستند و سایر ارتباطات TCP نیز به‌صورت شفاف هدایت می‌شوند؛ سیاست‌ها روی هر دو مسیر اعمال می‌شوند. محیط مهمان (guest) به مرجع صدور گواهی (CA) پراکسی اعتماد دارد؛ به همین دلیل اگر هاستی مسدود شود، خطای 403 را درون لایه‌ی TLS همراه با متنی برای تاییدیه دریافت می‌کند. پس از تایید دسترسی، در ترافیک ثبت‌شده ابتدا HTTP/1.0 200 Connection established و سپس HTTP/2 200 از سرور اصلی دریافت می‌شود و لاگ آن را با برچسب forward-bypass ثبت می‌کند. بنابراین در مسیری که مایه‌ی نگرانی بازبین است، پراکسی عملاً مثل یک لوله‌ی انتقال عمل می‌کند. دستور policy log هم برای هر هاست فقط یک سطر با تعداد درخواست‌ها ثبت می‌کند، نه بدنه‌ی آن‌ها را.

مواردی که با یک قانون مبتنی بر هاست تعیین‌شدنی نیستند

یک قانون مسدودسازی (deny)، پروتکل‌های TCP ،UDP و تحلیل نام (name lookup) را پوشش می‌دهد و ICMP را هم اصلاً نمی‌توان مجاز کرد. با این حال، یک قانون مجازسازی (allow) هیچ قیدی روی متد یا مسیر نمی‌گذارد. پاسخ این محصول، قوانین HTTP است: ورودی network-policy@2 با مشخص کردن hosts ،methods و paths، فقط به همان درخواست‌ها اجازه می‌دهد و نه هیچ چیز دیگر. همچنین یک ورودی مسدودسازی می‌تواند یک متد خاص را روی یک هاست مسدود کند و پراکسی نیز به درخواست ردشده پاسخ 403 می‌دهد. قانون مجاز بودن کلی شبکه مانند یک سقف است که قوانین HTTP جزئیات دسترسی را از دل آن برش می‌زنند. این ساختار دو محدودیت به همراه دارد: نه check network و نه policy log هیچ‌کدام متد یا مسیر را ارزیابی نمی‌کنند؛ بنابراین تنها راه آزمودن، ارسال یک درخواست واقعی است. علاوه بر این، فلگ‌های محلی --method و --path در راهنمای نسخه‌ی v0.47.0 وجود ندارند؛ بنابراین قوانین HTTP باید حتماً از طریق کیت‌ها یا سیاست‌های سازمانی تنظیم شوند.

مزایای حاکمیت سازمانی

قانون شبکه‌ی سازمانی می‌تواند در سطح HTTP وضع شود: تعیین یک مقصد همراه با متدها و الگوهای مسیر، با امکان ملزم کردن آن به تاییدیه. با اعمال حاکمیت سازمانی (governance)، فقط مجوزهای سازمانی اجازه‌ی عبور صادر می‌کنند؛ در نتیجه، توسعه‌دهنده نمی‌تواند دامنه‌ی دسترسی هاست را دوباره بازتر کند. رکورد لاگ حسابرسی (audit record) برای http_request شامل متد، هاست، پورت و مسیر است؛ اینجا اولین جایی است که ساختار کلی درخواست بعد از ارسال قابل مشاهده می‌شود، هرچند بدنه‌ی آن هرگز ثبت نخواهد شد.

طراحی راهکار

  1. کاهش مجموعه‌ی داده‌های خواندنی: استفاده از حالت کلون، حذف سکرت‌ها از مخزن، و اجرا بدون مانت کردن فایل‌ها (mountless) در صورت امکان وظیفه (task).
  2. جایگزینی مجوز کلی هاست برای ارائه‌دهنده‌ی کد با ورودی‌های مقید: مسیرهای خواندن فقط با GET، تنها مسیر نوشتنِ موردنیاز جریان کاری (workflow) با POST، و مسدودسازی برای بقیه‌ی موارد.
  3. فعال نگه داشتن حالت deny-all یا حالت متعادل همراه با تاییدیه‌ها، تا اتصال به هر مقصد جدید نیازمند تصمیم انسان باشد و قانونی با created_via: approval ثبت کند.
  4. قرار دادن قوانین مقید در یک کیت یا سیاست سازمانی، پین کردن نسخه‌ی کیت، و برخورد با هر مجوز جدید به‌عنوان دسترسی بیش‌ازحدی که باید متوقف شود.
  5. تست عملکرد با یک درخواست DELETE واقعی و یک ارسال داده‌ی واقعی به مسیری خارج از محدوده‌ی مجاز به‌گونه‌ای که خطای 403 دریافت شود، و نگه‌داری سطرهای policy log به‌عنوان سند هاست‌های فراخوانی‌شده.

آنچه همچنان باز می‌ماند کاملاً شفاف است: یک POST مقید به همان یک مسیر نوشتن، همچنان می‌تواند کانالی برای خروج اطلاعات باشد. این طراحی، کانال ارتباطی را تا حد درخواستی که جریان کاری به آن نیاز دارد محدود می‌کند و دسترسی به هر مقصد دیگری را منوط به تصمیم‌گیری می‌سازد.

سؤال‌های تکمیلی مصاحبه‌گر
  • سطح 3: چرا پراکسی با وجود داشتن CA مورد اعتماد محیط مهمان، بدنه‌ی درخواست مجاز را نمی‌خواند؟ پاسخ مورد انتظار: پراکسی TLS را فقط زمانی خاتمه می‌دهد که بخواهد پیامی بفرستد یا اطلاعاتی تزریق کند؛ ترافیک هاست مجاز بدون احراز هویتِ متصل، از یک تونل forward-bypass عبور می‌کند.
  • سطح 4: قانون متد در کجا اعمال می‌شود و کجا می‌توانید متوجه اعمال شدنش بشوید؟ پاسخ مورد انتظار: پراکسی آن را بر اساس قانون کیت یا سازمان اعمال می‌کند؛ نشانه‌اش دریافت خطای 403 روی درخواست و ثبت در لاگ حسابرسی سازمان است، نه در check network یا policy log.
  • سطح 4: جریان کاری باید بتواند پول ریکوئست (pull request) باز کند. حداقل دسترسی لازم را بنویسید. پاسخ مورد انتظار: ورودی‌های مقید GET برای مسیرهای خواندن، یک ورودی مقید POST برای مسیر پول ریکوئست، مسدودسازی DELETE، و استفاده از حالت کلون تا داده‌های در دسترس فقط به خود مخزن محدود شوند.
جواب‌های اشتباهی که مصاحبه‌گرها زیاد می‌شنوند
  • «هاست اصلی را مسدود کنید و فقط به هاست API دسترسی بدهید.» این هم یک مجوز در سطح هاست است؛ هر بدنه‌ای که به آن ارسال شود عبور خواهد کرد.
  • «پراکسی گواهی CA دارد، پس همه‌چیز را بازرسی می‌کند.» پراکسی فقط برای مسدود کردن یا تزریق دیتا ترافیک را رهگیری می‌کند؛ مسیر مجاز مثل یک تونل مستقیم است.
  • «دستور policy log نشتی را نشان خواهد داد.» این دستور فقط هاست و تعداد درخواست‌ها را نشان می‌دهد؛ متن بدنه در هیچ‌کجا ثبت نمی‌شود.

کجای دوره آموزش داده می‌شود

بخش پراکسی سازوکار تونل و محدودیت‌های مجوز در سطح هاست را توضیح می‌دهد، بخش قابلیت‌ها ورودی‌های مقید را تعریف می‌کند، و بخش حاکمیت سازمانی ساختار داده‌ی لاگ حسابرسی http_request را شرح می‌دهد.