ایجنت شما گزارش میدهد که ارتباط HTTPS با example.com درون ساندباکس دچار تایماوت (timeout) شده و npm install هم با خطای اتصال شکست میخورد. ساندباکس تاریخچهی شل (shell history) را نگه نمیدارد. نشان دهید چگونه میفهمید کدام قانون چنین تصمیمی گرفته است، و ثابت کنید که این اتفاق یک تصمیم پالیسی (policy) بوده، نه یک اختلال شبکهای.
اول خودتان جواب بدهید، بعد پاسخ را باز کنید.
پاسخ کوتاه
ارتباط تایماوت نشده است: پروکسی درخواست CONNECT را پذیرفته، سپس داخل نشست TLS با 403 Forbidden و یک بدنه (body) به طول 90 بایت با متن Approval required for example.com:443 پاسخ داده است. دستور sbx policy log SANDBOX --json را اجرا کنید و سطر blocked_hosts را بخوانید: proxy_type، متن rule و reason. سپس دستور sbx policy check network --sandbox NAME example.com:443 --json را اجرا کرده و deny_kind را بررسی کنید؛ در این فیلد، مقدار implicit یعنی هیچ قانونی مطابقت نداشته و رفتار پیشفرض آن را رد کرده است، و explicit نام قانون ردکننده را مشخص میکند. یک قانون allow در دامنهی درست اضافه کنید، یا ابتدا قانون deny را بردارید.
پاسخ کامل
خروجی curl چه چیزی را نشان میدهد
با فلگ -I، درخواست دو خط وضعیت (status line) چاپ میکند: HTTP/1.1 200 OK نشاندهندهی پذیرش تونل توسط پروکسی است. سپس HTTP/1.1 403 Forbidden با Content-Length: 90 درون TLS و با مرجع صدور گواهی (CA) خودِ پروکسی ارسال میشود؛ سیستم مهمان به این گواهی اعتماد دارد چون PROXY_CA_CERT_B64 درون /etc/ssl/certs/ca-certificates.crt ادغام (merge) شده است. ایجنت این بدنه را شکست در ارتباط در نظر گرفته و به اشتباه آن را تایماوت نامیده است.
پس از اجرای sbx policy allow network --sandbox NAME example.com، همان درخواست ابتدا HTTP/1.0 200 Connection established و سپس HTTP/2 200 را از سرور اصلی دریافت میکند. لاگ این مورد را در دستهی forward-bypass ثبت میکند: تونلی بدون بازرسی (inspection) و بدون تزریق اطلاعات احراز هویت (credential injection). پروکسی اتصال TLS را فقط زمانی خاتمه میدهد (terminate میکند) که خودش مجبور به ارسال پاسخ باشد؛ یعنی روی یک میزبان مسدودشده یا میزبانی با اطلاعات احراز هویت متصلشده.
خواندن لاگ
هر سطر در blocked_hosts شامل host ،vm_name ،proxy_type ،rule ،reason ،last_seen ،since و count_since است. متن rule نام عملیات را مشخص میکند: op(action=net:connect:tcp, resource=net:domain:example.com:443)، و در ادامه یا عبارت no applicable policies میآید یا قانونی که منطبق شده است. یک سطر مجاز ممکن است فیلد rule خالی داشته باشد؛ بنابراین لاگ نشان میدهد که میزبان عبور کرده است و دستور check network دلیل آن را میگوید. متغیر PROXY پنج مقدار میگیرد: forward ،forward-bypass ،transparent ،network و browser-open.
وقتی npm نمیتواند میزبان را تحلیل کند
مسدودسازی (deny) فراتر از TCP عمل میکند. از نسخهی 0.33.0 به بعد، یک فرایند درون ساندباکس نمیتواند دامنهای را که پالیسی رد کرده است تحلیل کند (resolve کند)—به جز نامهای لوپبک (loopback)—و از نسخهی 0.45.0 اگر هیچ قانونی میزبان را مجاز نداند، پرسوجوی DNS کلاً متوقف میشود. پروتکل ICMP خروجی همیشه مسدود میماند و امکان مجاز کردن آن وجود ندارد. اطلاعات تا اینجا تنها مسدود بودن example.com را نشان میدهد، و دامنهی registry.npmjs.org:443 در لیست مجاز پیشفرضِ balanced قرار دارد؛ بنابراین ابتدا میزبان npm را در blocked_hosts پیدا کنید. اگر سطری نام آن را آورده باشد، خطای اتصال از سمت npm ناشی از شکست در lookup است که در ظاهر شبیه نقص شبکه به نظر میرسد اما در اصل یک تصمیم پالیسی است. اگر هیچ سطری نام آن را نیاورده بود، به دنبال علت دیگری بگردید.
میانبُری که میانبُر نیست
درخواستی که به مقصدی در لیست NO_PROXY ارسال شود، پروکسیِ forward را دور میزند و یک اتصال TCP معمولی باز میکند. مسیر شفاف (transparent) آن را میگیرد، مسدود میکند و لاگ هم مقدار transparent را ثبت میکند. هر دو مسیر از یک پالیسی یکسان پیروی میکنند.
سؤالهای تکمیلی مصاحبهگر
- سطح 2: یک سطر مجاز، فیلد
ruleخالی دارد. کدام دستور به شما میگوید کدام قانون به آن اجازه داده است؟ پاسخ مورد انتظار: دستورsbx policy check networkبا همان کانتکست؛ لاگ ثبت میکند که میزبان عبور کرده و دستور check نام قانون را مشخص میکند. - سطح 2: آیا تحلیل نام دامنه (name resolution) خارج از چارچوب پالیسی است؟ پاسخ مورد انتظار: خیر؛ دامنهی ردشده resolve نمیشود و از نسخهی 0.45.0 اگر هیچ قانونی آن را مجاز نکند، خودِ فرایند lookup متوقف خواهد شد.
- سطح 3: فیلد
deny_kindبرابر باexplicitاست. روش رفع مشکل چه تغییری میکند؟ پاسخ مورد انتظار: یک قانون deny برای آن میزبان در آن دامنه وجود دارد و CLI قانونی مجاز که با آن تداخل داشته باشد را نمیپذیرد؛ بنابراین ابتدا باید deny را حذف کنید یا دامنه را تغییر دهید. - سطح 3: چرا دستور
curl -Iقبل از 403 یک کد 200 چاپ میکند؟ پاسخ مورد انتظار: کد 200 نشانهی پذیرفته شدن تونل است، و کد 403 پاسخ اختصاصی خودِ پروکسی در داخل نشست TLS است که خودش آن را terminate کرده است.
جوابهای اشتباهی که مصاحبهگرها زیاد میشنوند
- «شبکه ناپایدار است، با تایماوت طولانیتر دوباره امتحان کنید.» پروکسی بلافاصله با بدنهای حاوی دستور تایید پاسخ داده است؛ چیزی معطل نمانده بود.
- «میزبان را در
NO_PROXYبگذارید تا درخواست پروکسی را دور بزند.» مسیر transparent اتصال مستقیم را میگیرد و مسدود میکند؛ لاگ هم آن را به عنوانtransparentنشان میدهد. - «کتابخانهی TLS ایجنت خراب است چون گواهی برایش ناشناخته است.» سیستم مهمان عمداً به CA پروکسی اعتماد دارد؛ دقیقاً به همین خاطر است که خطای 403 از داخل TLS به دستش میرسد.
کجای دوره آموزش داده میشود
بخش پروکسی درخواستهای مسدود و مجاز و سطرهای لاگ را ثبت میکند، و بخش پالیسی دو نوع رد درخواست حاصل از check network را نشان میدهد.