سؤال مصاحبه

یک لیست مجاز برای تمام لپ‌تاپ‌ها، و چه کسی می‌تواند آن را گسترش دهد

One allowlist for every laptop, and who can widen it

  • سطح ۳: ارشد
  • بده‌بستان
  • ۱۰ دقیقه

تیم امنیت یک لیست مجاز (allowlist) واحد روی تمام لپ‌تاپ‌های توسعه‌دهندگان می‌خواهد، گزارشی از هر هاستی که ایجنت به آن دسترسی داشته، و اثباتی مبنی بر این‌که هیچ توسعه‌دهنده‌ای نتواند این لیست را گسترش دهد. سیاست محلی روی هر لپ‌تاپ را با سیاست سازمانی حاصل از محصول حاکمیتی (governance) مقایسه کنید. درست در لحظه‌ای که یک سیاست فعال می‌شود، چه تغییری روی لپ‌تاپ رخ می‌دهد و یک رکورد بازرسی چه داده‌هایی را در بر دارد؟

اول خودتان جواب بدهید، بعد پاسخ را باز کنید.

پاسخ کوتاه

سیاست محلی به هر لپ‌تاپ پریست و قوانین مختص خودش را می‌دهد؛ یک policy log به ازای هر هاست ایجاد می‌کند و دست توسعه‌دهنده را باز می‌گذارد تا هر زمان خواست یک قانون مجاز سراسری اضافه کند؛ در نتیجه شرط سوم محقق نمی‌شود. سیاست سازمانی به‌صورت متمرکز نوشته می‌شود، ظرف 5 دقیقه به دیمن (daemon) می‌رسد و از آن لحظه به بعد فقط قوانین مجاز سازمانی دسترسی می‌دهند: قوانین مجاز محلی و kit غیرفعال می‌شوند، قوانین مسدودسازی (deny) محلی و kit همچنان اعمال می‌گردند، و حتی مسدودسازی محلی بر تایید سازمانی ارجحیت دارد. سپس دیمن به ازای هر تصمیم یک رکورد بازرسی JSONL می‌نویسد که متاداده‌هایی مانند تصمیم، منبع، دلیل رد شدن، نوع اقدام و نام ایجنت را در خود دارد؛ بدون اینکه متن پرامپت، خروجی ایجنت یا مقادیر پارامترها در آن بیاید. این قابلیت نیازمند اشتراک پولی است و پوشش آن صرفاً به ساندباکس‌های محلی محدود می‌شود.

پاسخ کامل

آنچه سازمان می‌تواند تعریف کند

سه نوع سیاست وجود دارد: دسترسی به شبکه، دسترسی به فایل‌سیستم و دسترسی MCP. یک قانون شبکه می‌تواند ترافیک HTTP، یک مقصد مشخص همراه با متدها و الگوهای مسیر، یا کل ترافیک روی TCP، UDP یا هر دو را با وضعیت allow یا deny پوشش دهد؛ همچنین می‌تواند نیازمند تایید باشد تا هر مقصد مجاز یک بار منتظر تایید توسعه‌دهنده بماند. سیاست MCP با زبان Cedar در فضای نام MCP تعریف می‌شود، پیش‌فرض آن مسدودسازی (default deny) است و هر forbid بر تمام موارد permit ارجحیت دارد. یک سازمان حداکثر می‌تواند 100 سیاست، هر کدام شامل 250 قانون و با حجم حداکثر 400 کیلوبایت داشته باشد. قوانین شبکه بلافاصله روی درخواست بعدی اعمال می‌شوند، قوانین فایل‌سیستم فقط هنگام ساخت ساندباکس اثر می‌گذارند، و قوانین ثبت MCP در اجرای بعدی sbx mcp add اعمال خواهند شد.

آنچه لپ‌تاپ از دست می‌دهد و آنچه حفظ می‌کند

قانون ارزیابی تحت حاکمیت سازمانی
مجاز سازمانی (organization allow) بله
مسدودسازی سازمانی (organization deny) بله
مجاز محلی (local allow) خیر
مسدودسازی محلی (local deny) بله
مجاز kit (kit allow) خیر
مسدودسازی kit (kit deny) بله

دستور sbx policy reset دریافت سیاست‌ها از سرور را اجباری می‌کند، اما به قیمت از دست رفتن تمام قوانین محلی و تاییدهای ثبت‌شده. راه تشخیص سیاست فعال، خط Governance: Managed by <org> در خروجی sbx policy ls است؛ دستور check network روی یک ماشین مدیریت‌نشده مقدار "governance": {"active": false} را گزارش می‌کند؛ یعنی همان چیزی که در ضبط ویدیویی دیدیم. اجبار به ورود، allowedOrgs را در یک پروفایل مدیریتی مشخص می‌کند و سپس sbx login اعتبارنامه‌ی مربوط به هر حساب دیگری را باطل می‌سازد.

رکورد بازرسی

دیمن رکوردها را فقط برای کاربر واردشده‌ای ثبت می‌کند که لایسنس حاکمیت سازمانی دارد و تحت سیاستی اجباری کار می‌کند؛ CLI هرگز رکوردی نمی‌نویسد. نام فایل‌ها به‌صورت audit-<utc-timestamp>-<process-uuid>-<seq>.jsonl است؛ این فایل‌ها هر 5 دقیقه، با رسیدن به 1000 رویداد یا رسیدن به حجم 50 مبی‌بایت از حالت .tmp نهایی می‌شوند و هرگز حذف نخواهند شد. فیلد category می‌تواند management، evaluation یا execution باشد؛ decision پنج مقدار مختلف از allow تا approval-deny می‌گیرد؛ فیلد action_type نوع پی‌لود را مشخص می‌کند، مواردی مانند network_egress، درخواست http_request همراه با متد، هاست، پورت و مسیر، یا tool_invocation. فیلد deny_reason در رکورد نمونه، همان رشته‌ای را دارد که دستور محلی policy log چاپ می‌کند: no applicable policies for op(action=net:connect:tcp, resource=net:domain:example.com:443). ارسال رویدادها به فضای ابری، امکان جستجوی آن‌ها را تا 90 روز فراهم می‌کند و آن‌ها را به سامانه‌های SIEM می‌فرستد.

مرزهای حاکمیت سازمانی

این سازوکار فقط ساندباکس‌های محلی را پوشش می‌دهد؛ ساندباکس ابری حساب کاربری و مخزن سیاست‌های مستقل خودش را دارد. سروری که روی هاست با فلگ --command ثبت شده باشد، با دسترسی کاربر هاست و بیرون از پروکسی اجرا می‌شود. علاوه بر این، قانونی که دسترسی به یک هاست را باز بگذارد، به هر درخواستی به سمت آن اجازه می‌دهد، مگر اینکه یک قانون HTTP دامنه‌ی آن را محدود کرده باشد.

سؤال‌های تکمیلی مصاحبه‌گر
  • سطح 3: توسعه‌دهنده‌ای تحت حاکمیت سازمانی، یک قانون مجاز سراسری برای هاستی جدید اضافه می‌کند. آیا ایجنت به آن دسترسی پیدا می‌کند؟ پاسخ مورد انتظار: خیر؛ با فعال بودن سیاست سازمانی، قوانین مجاز محلی غیرفعال می‌شوند و فقط موارد مجاز سازمان دسترسی می‌دهند.
  • سطح 3: سازمان یک قانون فایل‌سیستم را سخت‌گیرانه‌تر می‌کند. کدام ساندباکس‌ها آن را می‌بینند؟ پاسخ مورد انتظار: ساندباکس‌های جدید؛ قوانین فایل‌سیستم در زمان ساخت اعمال می‌شوند، بنابراین باید ساندباکس‌های در حال اجرا را حذف و دوباره ایجاد کنید.
  • سطح 4: یک پایپ‌لاین SIEM نباید چه انتظاری از این رکوردها داشته باشد؟ پاسخ مورد انتظار: متن پرامپت، خروجی یا مقادیر پارامترها؛ فیلدها را بر اساس schema_version نگاشت کنید و فقط فایل‌های نهایی‌شده‌ی .jsonl را گردآوری کنید.
  • سطح 4: مهاجمی که کنترل یک لپ‌تاپ را به دست گرفته، در کجا همچنان می‌تواند ترافیک خروجی (egress) را بازتر کند؟ پاسخ مورد انتظار: از طریق تغییر سیاست به هیچ وجه؛ اما یک سرور MCP در سمت هاست با --command یا یک ساندباکس ابری تحت حسابی دیگر، خارج از پروکسی تحت نظارت قرار می‌گیرند.
جواب‌های اشتباهی که مصاحبه‌گرها زیاد می‌شنوند
  • «سیاست سازمانی به لیست مجاز محلی اضافه می‌شود.» این سیاست جایگزین آن می‌شود؛ تا زمانی که سیاست سازمانی فعال است، قوانین مجاز محلی و kit دیگر مجوزی صادر نمی‌کنند.
  • «هر لپ‌تاپی لاگ بازرسی دارد.» تنها کاربری که وارد شده باشد، لایسنس داشته باشد و تحت سیاست اجباری کار کند این رکوردها را تولید می‌کند؛ در ویدیوی ضبط‌شده هیچ رکوردی تولید نشد.
  • «قانون رد محلی (local deny) تحت حاکمیت سازمانی، درخواست تایید به کاربر نشان می‌دهد.» بدون نشان دادن هیچ درخواستی دسترسی را مسدود می‌کند؛ رد شدن بر نیاز به تایید برتری دارد.

کجای دوره آموزش داده می‌شود

بخش حاکمیت سازمانی جدول اولویت‌ها و رکورد نمونه را نشان می‌دهد، و بخش سیاست‌ها فلگ حاکمیت را در check network بررسی می‌کند.