میزبان ایجنت (Agent) شما چند سرور MCP را روی stdio اجرا میکند. یکی از آنها بهروز است. دیگری سرور آرشیو قدیمی است که فقط initialize را میفهمد. سومی هم بهروز است اما بالا آمدنش طول میکشد. یکی از همتیمیها قاعدهی سادهای پیشنهاد میدهد: درخواست server/discover بفرستید، و با هر خطا یا تایماوتی سراغ initialize بروید. فرایند راهاندازی را طوری طراحی کنید که سرور کُند هرگز به نسخهی پایینتر تنزل نیابد و سرور آرشیو هم بدون مشکل کار کند.
اول خودتان جواب بدهید، بعد پاسخ را باز کنید.
پاسخ کوتاه
سیگنال مبهم را مبهم بدانید. تایماوت، بستهشدن اتصال، پاسخ خالی یا خطای ناشناخته دورهی نسلی را مشخص نمیکند؛ بنابراین کلاینت کار را متوقف میکند و خطا میدهد، مگر آنکه دقیقاً همان طرف ارتباط (Peer) با allow_legacy=True پیکربندی شده باشد. دریافت یک خطای شناختهشدهی مدرن مانند -32022 ثابت میکند سرور بهروز است و ارسال initialize را ممنوع میکند. برای طرف ارتباط آرشیوی که در لیست مجاز قرار دارد، یک بار initialize با یک مهلت زمانی معین در سطح بستر انتقال (Transport) بفرستید و دورهی نسلی قدیمی را تنها پس از دریافت نتیجهی مثبتی انتخاب کنید که از نظر ساختاری معتبر باشد.
پاسخ کامل
سه دستهی خروجی برای آزمون ارزیابی
نتیجهی server/discover |
معنا | گام بعدی |
|---|---|---|
یک DiscoverResult |
سرور بهروز | بالاترین نسخهی مورد پشتیبانی دو طرف را انتخاب کنید و همراه با فرادادههای هر درخواست ادامه دهید |
| یک خطای شناختهشدهی مدرن | سرور بهروز | درخواست را اصلاح کنید یا با یکی از نسخههای اعلامشده دوباره تلاش کنید؛ هرگز initialize نفرستید |
| یک سیگنال مبهم | نامشخص | متوقف شوید و خطا دهید، مگر اینکه این طرف ارتباط مشخص اجازهی یک بار آزمون ارزیابی (Probe) محدود قدیمی را داشته باشد |
خطاهای شناختهشدهی مدرن عبارتاند از: کد -32020 برای HeaderMismatch، کد -32021 برای MissingRequiredClientCapability و کد -32022 برای UnsupportedProtocolVersion. این خطاها حتی اگر طرف ارتباط در لیست مجاز نسخههای قدیمی باشد باز هم مدرن به شمار میروند؛ چرا که ارسال initialize به سروری که واژگان خطای مدرن را میفهمد، باعث تنزل نسخهاش میشود.
کد -32601 شواهد مثبت قدیمی (Positive legacy evidence) نیست. این کد فقط به طرف ارتباطی که صراحتاً در لیست مجاز آمده اجازه میدهد یک بار آزمون ارزیابی شود؛ وضعیتی که برای تایماوت، بستهشدن اتصال یا پاسخ خالی هم دقیقاً صدق میکند.
لیست مجاز بیانگر نیت است، نه شواهد
client.add_server("archive", archive_transport, allow_legacy=True)
این انتخاب را به دستور یا اندپوینت (Endpoint) پیکربندیشده محدود کنید. استفاده از کاراکتر عام (Wildcard) به هر سروری اجازه میدهد خودش را به پروتکلهای ضعیفتر تنزل دهد. طرف ارتباطی که این فلگ را نداشته باشد، پس از روبهرو شدن با خروجی مبهم متوقف میشود و هرگز initialize دریافت نمیکند.
شواهد مثبت قدیمی
آن یک بار ارسال initialize با محدودیت زمانی legacy_probe_timeout_ms اجرا میشود؛ محدودیتی که تطبیقدهنده (Adapter) واقعی موظف به اعمال آن است. کلاینت سپس باید تمام این شروط را ببیند:
- یک پاسخ JSON-RPC با نسخهی
2.0و شناسهی درخواستِ (request id) مطابقتداشته؛ - دقیقاً یک
resultو بدون هیچerror؛ - یک
protocolVersionدر مجموعهی ویرایشهای قدیمی مجاز در تنظیمات کلاینت؛ - فیلد
capabilitiesدر قالب یک شیء (object)؛ - یک شیء
serverInfoشامل رشتههای غیرخالی برایnameوversion.
اگر هرکدام از اینها برقرار نباشد، طرف ارتباط در وضعیت «نامشخص» (unknown) و ناموجود رها میشود. کلاینت تنها زمانی اعلان (notification) notifications/initialized را ارسال میکند و در طول عمر بستر انتقال (Transport Lifetime) قالب درخواستهای قدیمی را به کار میگیرد که تمام این بررسیها با موفقیت پاس شوند.
پس از تعیین دورهی نسلی
دورهی نسلی را به ازای هر طرف ارتباط در بستر انتقال کش کنید و پیش از هر فراخوانی آزمون ارزیابی نفرستید. هر زمان بستر انتقال ریاستارت شد یا اندپوینت تغییر کرد، حافظهی کش را پاک کنید و دوباره مذاکره را انجام دهید. سپس tools/list را فراخوانی کنید، پیش از ادغام نتایج آنها را مرتب کنید، و یک سیاست تداخل (Collision policy) مشخص را به کار بگیرید: ابزارهای تکراری بعدی را با پیشوند <server>/<tool> متمایز کنید، یا با ذکر نام هر دو طرف ارتباط در متن خطا درخواست تکراری را رد کنید. هرگز بیسروصدا روی آنها بازنویسی نکنید.
چرا سرور کُند بدون مشکل به کارش ادامه میدهد؟
اولین آزمون ارزیابی آن با تایماوت مواجه میشود که یک سیگنال مبهم است. از آنجا که در لیست مجاز قرار ندارد، کلاینت به جای ارسال initialize، آن را موقتاً ناموجود نشانهگذاری میکند. تلاش مجدد بعدی برای server/discover با موفقیت همراه میشود و این طرف ارتباط به عنوان سروری بهروز با دورهی نسلی درست شروع به کار میکند.
سؤالهای تکمیلی مصاحبهگر
- سطح 3: طرف ارتباط آرشیو که در لیست مجاز است، به شناسایی (Discovery) با خطای
-32022پاسخ میدهد. متعلق به کدام دورهی نسلی است؟ پاسخ مورد انتظار: مدرن و بهروز؛ خطای شناختهشدهی مدرن مانع اجرای آزمون ارزیابی قدیمی میشود، پس باید از بین مقادیرdata.supportedنسخهای انتخاب و با یک شناسهی درخواست جدید دوباره امتحان شود. - سطح 3: آزمون ارزیابی
initializeبا تایماوت روبهرو میشود. طرف ارتباط در چه وضعیتی قرار میگیرد؟ پاسخ مورد انتظار:unknownو ناموجود؛ هیچ دورهی نسلی انتخاب نمیشود و اعلانnotifications/initializedهرگز ارسال نخواهد شد. - سطح 4: سروری قدیمی متد
tools/listرا پیش از راهاندازی میپذیرد. چرا اولویت دادن به شناسایی روی بستر stdio ایمنتر است؟ پاسخ مورد انتظار: این موفقیت مبهم دورهی نسلی را پنهان میکند؛ متدserver/discoverمرز نسلی شفافی پیش از شروع هرگونه عملیات ترسیم میکند. - سطح 4: فرایند (Process) آرشیو کرش میکند و ریاستارت میشود. آیا از دورهی نسلی قدیمی ذخیرهشده در کش دوباره استفاده میکنید؟ پاسخ مورد انتظار: خیر؛ کش دورهی نسلی طرف ارتباط را دور بریزید، شناسایی را دوباره اجرا کنید، فهرستها را از نو بگیرید، اشتراکها را مجدداً باز کنید و فقط عملیاتهای ایمن را با شناسههای جدید امتحان کنید.
جوابهای اشتباهی که مصاحبهگرها زیاد میشنوند
- «هر خطایی از شناسایی نشان میدهد سرور قدیمی است.» یک درخواست ناقص، سرور زیر بار شدید، فرایند کرشکرده و یک سرور قدیمی همگی میتوانند تایماوت یا قطع اتصال مشابهی ایجاد کنند.
- «اول
initializeبفرستید؛ سرور بهروز خودش آن را رد میکند.» ارسالinitializeبه یک سرور بهروز نوعی تنزل نسخه است و هرگز نباید مسیر پیشفرض باشد. - «خطای متد یافت نشد ثابت میکند سرور قدیمی است.» این خطا فقط به یک طرف ارتباط در لیست مجاز امکان میدهد یک بار آزمون ارزیابی محدود شود؛ شواهد مثبت واقعی تنها یک خروجی معتبر از
initializeاست.
کجای دوره آموزش داده میشود
در درس کار با کلاینت خروجیهای آزمون ارزیابی، لیست مجاز و چکلیست شواهد مثبت بررسی شدهاند.