سؤال مصاحبه

درگاه واسطی که خواندن را مجاز شمرد اما حذف را اجرا کرد

The gateway that authorized a read and ran a delete

  • سطح ۳: ارشد
  • اشکال‌یابی
  • ۱۰ دقیقه

یک درگاه واسط (gateway) روبه‌روی یک سرور MCP، هر فراخوانی tools/call را با خواندن هدر Mcp-Name و سنجش آن در برابر نقش فراخوان، مجاز یا رد می‌کند. سرور اصلی پشت آن، مقدار params.name را از بدنه‌ی JSON اجرا می‌کند. مهاجمی هدر Mcp-Name: notes.read را همراه با بدنه‌ای می‌فرستد که در آن params.name برابر با notes.delete است. این درگاه واسط همچنین هر MCP-Protocol-Version پشتیبانی‌نشده‌ای را قبل از بررسی هر چیز دیگری رد می‌کند. ماجرا را مرحله‌به‌مرحله بررسی کنید و ترتیب اعتبارسنجی مدنظرتان برای محیط عملیاتی را ارائه دهید.

اول خودتان جواب بدهید، بعد پاسخ را باز کنید.

پاسخ کوتاه

درگاه واسط خواندن را تأیید می‌کند، درحالی‌که سرور اصلی عملیات حذف را اجرا می‌کند؛ چرا که دو بخش سیستم بر اساس دو فیلد کاملاً متفاوت تصمیم می‌گیرند. یک ترتیب ثابت و مشخص را پیاده کنید: نوع داده‌های JSON-RPC و متادیتا را اعتبارسنجی کنید، تمام هدرهای بازتاب‌یافته (mirrored headers) را با بدنه تطبیق دهید و فقط پس از اثبات برابری، بررسی کنید که آیا نسخه‌ی منطبق پشتیبانی می‌شود یا خیر. هرگونه مغایرت خطای HTTP 400 با کد -32020 می‌دهد، حتی اگر یکی از آن دو مقدارِ نسخه پشتیبانی‌نشده باشد؛ بنابراین درخواست پیش از انتخاب سرور پسین (backend)، بررسی نقش یا مصرف توکن محدودیت نرخ (rate-limit token)، رد می‌شود.

پاسخ کامل

هدرهای بازتاب‌یافته

هدر باید برابر باشد با
MCP-Protocol-Version params._meta.io.modelcontextprotocol/protocolVersion
Mcp-Method مقدار method در JSON-RPC
Mcp-Name params.name، یا params.uri برای resources/read

نام هدرها حساس به بزرگی و کوچکی حروف نیست، اما مقادیر هدر حساس به بزرگی و کوچکی حروف هستند. نام‌های ناامن یا غیر ASCII در قالب نشانه‌گذار =?base64?{value}?= ارسال می‌شوند و سرور پیش از مقایسه آن‌ها را رمزگشایی (decode) می‌کند.

ترتیب و کدهای خطا

  1. یک پوشش (envelope) را تجزیه کنید. مطمئن شوید jsonrpc برابر "2.0" است، شناسه (id) در درخواست وجود دارد (اعلان فاقد آن است)، method رشته و params یک شیء (object) است.
  2. وجود رشته‌ی نسخه و شیء قابلیت‌ها (capabilities) را در params._meta الزامی کنید. متادیتای ناموجود یا نادرست خطای -32602 می‌گیرد.
  3. تک‌تک هدرهای بازتاب‌یافته را با بدنه مقایسه کنید. عدم تطابق منجر به خطای HTTP 400 با کد -32020 می‌شود، حتی اگر یکی از مقادیر پشتیبانی‌نشده باشد.
  4. پس از احراز برابری، اگر نسخه منطبق بود اما پشتیبانی نمی‌شد، آن را با HTTP 400 و کد -32022 رد کنید؛ دقیقاً با داده‌ی {"supported":["2026-07-28"],"requested":"<actual>"}.
  5. قابلیت‌های الزامی را بررسی کنید، مسیریابی (routing) را بر اساس method انجام دهید و آرگومان‌های اختصاصی متد را اعتبارسنجی کنید.
  6. پیش از اجرای کنترل‌کننده (handler)، هویت احرازشده (authenticated principal) و دسترسی به عملیات مشخص را بسنجید.
  7. یک نتیجه‌ی کامل (complete result) همراه با هویت سرور (server identity) برگردانید و سپس متادیتای این دامنه (scope) از درخواست را کنار بگذارید.

متد ناشناخته خطای HTTP 404 با کد -32601 برمی‌گرداند. اعلان فاقد id است و هیچ بدنه‌ی JSON-RPC دریافت نمی‌کند؛ اعلان پذیرفته‌شده پاسخ 202 با بدنه‌ی خالی می‌گیرد.

چرا ترتیب اعتبارسنجی مهم است؟

هر مرحله شواهد (evidence) مجزایی بر جای می‌گذارد: ورودی نامعتبر، ناهماهنگی در هدرها، مذاکره‌ی نسخه، نقص در قابلیت‌ها، رد دسترسی و خطای کنترل‌کننده کاملاً از یکدیگر تفکیک می‌شوند. بررسی پشتیبانی از نسخه پیش از احراز برابری هدر، این دو دسته خطا را ادغام می‌کند و راه را برای رسیدن هدر دست‌کاری‌شده به مرحله‌ی تصمیم‌گیری باز می‌گذارد. اعتبارسنجی مسیریابی پیش از اعمال سیاست، این شکاف را که در آن یک مؤلفه به بدنه مجوز می‌دهد و مؤلفه‌ی دیگر بر اساس هدر مسیریابی می‌کند، از بین می‌برد.

درگاه واسط پس از اعتبارسنجی چه می‌کند؟

مجوز دسترسی همچنان از روی هویت احرازشده و سیاست منبع صادر می‌شود، نه از روی هدر و نه از روی clientCapabilities. توالی مراحل به این صورت است: احراز هویت گواهی بستر انتقال (transport)، اعتبارسنجی نسخه، هدرها و ساختار داده، سنجش سازگاری قابلیت‌ها، سپس اعتبارسنجی هویت احرازشده در برابر فعل دقیق، منبع و آرگومان‌های نرمال‌شده، و تنها پس از آن، اجرا یا درخواست ورودی از کاربر.

سؤال‌های تکمیلی مصاحبه‌گر
  • سطح 3: هدر و بدنه هر دو نسخه‌ی 2027-01-01 را مشخص می‌کنند. پاسخ چیست؟ خروجی مورد انتظار: HTTP 400 با کد -32022 و داده‌ی {"supported":["2026-07-28"],"requested":"2027-01-01"}.
  • سطح 3: هدر Mcp-Name حاوی یک نشانی اینترنتی (URI) منبع با نویسه‌های غیر ASCII است. سرور چگونه آن را مقایسه می‌کند؟ خروجی مورد انتظار: کلاینت دقیقاً نشانه‌گذار base64 در قالب UTF-8 را می‌فرستد و سرور پیش از مقایسه با params.uri آن را رمزگشایی می‌کند.
  • سطح 4: چرا بررسی عدم تطابق باید پیش از مصرف توکن محدودیت نرخ انجام شود؟ خروجی مورد انتظار: درخواست ردشده نباید هزینه‌ای بتراشد و باید شواهد اختصاصی خودش را ثبت کند؛ در غیر این صورت مهاجم می‌تواند سهمیه را تمام کند یا سیاست‌ها را در برابر شیء اشتباهی به کار بیندازد.
  • سطح 4: درخواست مهاجم حامل یک توکن احراز هویت معتبر است. آیا خروجی تغییر می‌کند؟ خروجی مورد انتظار: خیر؛ اعتبارسنجی ساختار بسته ابتدا شکست می‌خورد و احراز هویت فقط مشخص می‌کند چه کسی یک درخواست نامعتبر فرستاده است، نه اینکه اجازه‌ی اجرای آن را دارد.
جواب‌های اشتباهی که مصاحبه‌گرها زیاد می‌شنوند
  • «به هدر اعتماد کنید چون درگاه واسط بر اساس آن مسیریابی می‌کند.» چیزی که اجرا می‌شود بدنه است. پیش از آنکه از هرکدام برای تصمیم‌گیری استفاده شود، باید برابری این دو اثبات شود.
  • «بررسی پشتیبانی از نسخه را در ابتدا بگذارید تا کلاینت‌های نامعتبر سریع‌تر رد شوند.» مغایرت باید کد -32020 را برگرداند حتی اگر یک نسخه پشتیبانی‌نشده باشد؛ پشتیبانی فقط بعد از اثبات برابری بررسی می‌شود.
  • «مقادیر هدر مثل نام هدرها به بزرگی و کوچکی حروف حساس نیستند.» مقادیر حساس به بزرگی و کوچکی حروف هستند و نامی با بزرگی و کوچکی متفاوت، نام دیگری محسوب می‌شود.

کجای دوره آموزش داده می‌شود

درس مبانی ترتیب چرخه‌ی حیات را آموزش می‌دهد، درس بسترهای انتقال هدرهای بازتاب‌یافته را تعریف می‌کند و درس امنیت تقدم مسیریابی بر سیاست‌گذاری را شرح می‌دهد.