سؤال مصاحبه

پیاده‌سازی گیت پذیرش در یک گیت‌وی MCP

Build the admission gate of an MCP gateway

  • سطح ۴: استف
  • پروژه‌ی خانگی
  • ۶۰ دقیقه

پروژه‌ی عملی (Take-home). ماژول پذیرش (admission module) یک گیت‌وی MCP را بسازید. این ماژول نتایج فراخوانی tools/list از چندین سرور را دریافت می‌کند و مجموعه‌ی پذیرفته‌شده، مجموعه‌ی ردشده و یک ردگیری ممیزی (audit trail) تحویل می‌دهد. این سیستم باید تمام صفحات هر فهرست را تا انتها پیمایش کند، مشخصات توصیفی (descriptor) هر ابزار را پین کند، نام‌ها را پیش از merge واجد شرایط (qualify) سازد، هر توصیف‌کننده‌ای را که پارامترهای حساس را در هدر بازتاب می‌دهد یا x-mcp-header را در جایی غیر از مشخصه‌های مستقیمِ بالاترین سطح قرار داده رد کند، در مسیر فراخوانی (invoke path) نتایج ساختاریافته را بر اساس اسکیماهای خروجی بسنجد، و رویدادهای ممیزی هدر را فقط با نام‌ها و بدون مقدار ثبت کند. معماری، آزمون‌های ارائه‌شده و شواهدی را که ارزیاب باید ببیند شرح دهید.

اول خودتان جواب بدهید، بعد پاسخ را باز کنید.

پاسخ کوتاه

پنج گیت کنترلی را به ترتیب و کاملاً مجزا از یکدیگر اجرا کنید: فرایند شناسایی را با یک حلقه‌ی مکان‌نمای مات (opaque cursor) پیش ببرید که تنها در صورت نبود nextCursor یا null بودن آن متوقف می‌شود؛ پذیرش هر توصیف‌کننده را بر اساس دایجست (digest) استاندارد کل توصیف‌کننده، پیمایش کامل درخت اسکیما برای بررسی x-mcp-header و سیاست نام‌های حساس انجام دهید؛ پیش از merge، نام هر ابزار را به قالب <server>.<tool> واجد شرایط کنید؛ و در نهایت، پیش از ارسال هر داده‌ای به مدل، structuredContent را با اسکیمای خروجی منتشرشده اعتبارسنجی کنید. آزمون‌ها ثابت می‌کنند که رد شدن یک توصیف‌کننده مانع پذیرش ابزارهای معتبر دیگر نمی‌شود، مکان‌نمایی با مقدار رشته‌ی خالی پیمایش را ادامه می‌دهد، وجود حاشیه‌نویسی (annotation) در زیرشاخه‌های oneOf، items یا $ref رد می‌شود، و هر تغییری در inputSchema پین را با شکست مواجه می‌کند. شواهد ارزیابی شامل ردگیری صفحات (page trace)، مجموعه‌های پذیرفته‌شده و ردشده، دفتر کل دایجست‌ها (digest ledger) و رویدادهای ممیزی پاک‌سازی داده‌های حساس (redact) خواهد بود.

پاسخ کامل

ماژول‌ها

ماژول مسئولیت
discover حلقه‌ی مکان‌نمای مات برای هر سرور؛ ثبت هر درخواست در قالب ردگیری صفحات
admit دایجست استاندارد، پیمایش اسکیما، سیاست هدر، تله‌ی اسکنر
namespace نام‌های واجد شرایط، نگاشت به بک‌اند، سیاست تداخل
consume اعتبارسنجی آرگومان‌ها پیش از فراخوانی، اعتبارسنجی نتیجه پیش از استفاده در مدل
audit نام هدرها، دسته‌بندی‌های رد شدن، دایجست‌ها؛ بدون ثبت مقادیر

قوانین پذیرش

  1. توصیف‌کننده را با مرتب‌سازی کلیدها و حذف فاصله‌های اضافه استانداردسازی (canonicalize) کنید، هش آن را بگیرید و دایجست حاصل را تحت نام واجد شرایط، همراه با شواهد ناشر و زمان تأیید ذخیره کنید. کلیدهای ناشناخته قرنطینه می‌شوند. تغییر دایجست به‌منزله‌ی زیر پا گذاشتن تعهدات پیشین (rug pull) است و ابزار تا زمان تأیید دوباره در قرنطینه می‌ماند.
  2. کل درخت inputSchema را پیمایش کنید. استفاده از x-mcp-header فقط روی اعضای مستقیم inputSchema.properties مجاز است؛ آن هم با نوع‌های رشته، عدد صحیح یا بولی، نام هدرِ توکنِ غیرخالی که بدون حساسیت به حروف کوچک و بزرگ یکتا باشد، و مقادیر عددی که در محدوده‌ی امن جاوااسکریپت (safe range) قرار بگیرند. وجود این ویژگی در شیء تودرتو، یک branch از oneOf، آرایه‌ی items، مقصد $ref یا هر نوع اسکیمای خروجی باعث رد ابزار می‌شود.
  3. توصیف‌کننده‌ای را که مشخصه‌ی بازتاب‌یافته‌ی آن نام‌هایی مثل password، secret، token، api_key یا authorization دارد، فوراً رد کنید.
  4. اسکنر ایستا را برای بررسی برچسب‌های نقش (role tags)، نادیده‌گرفتن دستورالعمل‌ها، پنهان‌کاری، دسترسی به اسرار و مقصدهای مشکوک اجرا کنید. هشدارهای اسکنر را شواهد بازبینی در نظر بگیرید، نه حکم ارزیابی قطعی.
  5. توصیف‌کننده‌ی بدون شیء اسکیمای ورودی رد می‌شود؛ ابزاری که هیچ آرگومانی ندارد باید صراحتاً {"type": "object", "additionalProperties": false} را اعلام کند.
  6. فضای نام تأییدشده‌ی ناشر و هویت زنده‌ی server/discover را همراه با رکورد تأییدشده ذخیره کنید. در بازخوانی‌های بعدی، سروری را که فضای نام یا هویت زنده‌اش تغییر کرده قرنطینه کنید؛ حتی اگر دایجست تمام توصیف‌کننده‌هایش کماکان یکسان باشد.

فضاسازی نام‌ها و merge

نام‌های واجد شرایط همان نام‌های عمومی گیت‌وی هستند. نگاشت بک‌اند را جداگانه ثبت کنید. ابزارها را پیش از merge مرتب کنید تا ترتیب محلی به زمان‌بندی فرایند وابسته نباشد. هرگز اجازه ندهید ترتیب شناسایی درباره‌ی تداخل تصمیم بگیرد.

مسیر فراخوانی

پیش از فراخوانی، آرگومان‌ها را اعتبارسنجی کنید. مقادیر بازتاب‌یافته در هدر را به‌صورت اسکی معمولی و خوانا (plain visible ASCII) یا نشانه‌ی شناساگر دقیق base64 UTF-8 کدگذاری کنید. داده‌ی structuredContent را به‌عنوان هر نوع مقدار مجاز JSON در برابر اسکیمای خروجی اعتبارسنجی کنید؛ از جمله نتایجی که وضعیت isError: true دارند. نام هدر و تصمیم کدگذاری را در سیستم ممیزی ثبت کنید، اما هرگز مقدار آن را لاگ نکنید.

آزمون‌هایی که باید تحویل دهید

  • فهرست دوصفحه‌ای که در صفحه‌ی اول خود مقدار "" را به‌عنوان مکان‌نما برمی‌گرداند، دقیقاً دو درخواست ایجاد کند.
  • در صورت وجود یک توصیف‌کننده‌ی ناامن، تنها همان مورد رد شود و تمام توصیف‌کننده‌های معتبر روی همان سرور پذیرفته شوند.
  • حاشیه‌نویسی زیر oneOf، items، یک properties تودرتو یا تعریف $ref رد شود؛ حتی اگر آن branch هرگز استفاده نشود.
  • تغییر در inputSchema بدون تغییر بخش توضیحات (description)، پین را با شکست مواجه کند.
  • توصیف‌کننده‌ای که بدون تغییر باقی مانده ولی هویت server/discover آن عوض شده است، به قرنطینه برود.
  • دو سرور که هر دو ابزاری به نام search ارائه می‌دهند، به دو نام واجد شرایط و دو دایجست جداگانه تبدیل شوند.
  • نتیجه‌ای از نوع آرایه از اسکیمای خروجی آرایه عبور کند و شیء در برابر آن با خطا مواجه شود.
  • رویدادهای ممیزی هدر فقط نام‌ها را ثبت کنند و هیچ مقداری در آن‌ها نباشد؛ این مورد را با آزمونی بررسی کنید که مقدار هدر را داخل لاگ‌ها جست‌وجو (grep) می‌کند.

شواهد لازم برای ارزیاب

پروژه‌ی پایانی، شواهد پذیرش را ارزیابی می‌کند: فضای نام تأییدشده‌ی ناشر و هویت زنده‌ی server/discover، شناسایی صفحه‌بندی‌شده‌ی قطعی و کامل، اعتبارسنجی توصیف‌کننده‌ها پیش از قرار گرفتن در معرض مدل، خروجی ساختاریافته‌ی اعتبارسنجی‌شده، و متادیتای مسیریابی که مرزهای مجوز دسترسی را حفظ می‌کند. این موارد را ثبت و مستند کنید: توصیف‌کننده، ردگیری صفحات، مجموعه‌ی پذیرفته‌شده، مجموعه‌ی ردشده همراه با دلیل تفکیک‌شده برای هر توصیف‌کننده، دفتر کل دایجست‌ها و یک نمونه نتیجه‌ی اعتبارسنجی‌شده. موفقیت صرف در فراخوانی tools/call را دلیل سازگاری کامل با گیت‌وی ندانید.

سؤال‌های تکمیلی مصاحبه‌گر
  • سطح 3: چرا نباید با خالی بودن آرایه‌ی tools در یک صفحه، صفحه‌بندی را متوقف کرد؟ پاسخ مورد انتظار: خالی بودن آرایه تصمیم سمت سرور است؛ تا زمانی که nextCursor وجود دارد و null نیست، باید ادامه داد.
  • سطح 4: اگر دو سرور توصیف‌کننده‌هایی کاملاً یکسان از نظر بایت را با نام‌های مختلف برگردانند، دفتر کل چه چیزی را نگه می‌دارد؟ پاسخ مورد انتظار: دو کلید واجد شرایط همراه با دو دایجست؛ ثبت دایجست یکسان تحت کلیدهای متفاوت مشکلی ندارد، اما دایجست متفاوت تحت کلید یکسان همان رخداد rug pull است.
  • سطح 4: اگر اسکنر روی یک جمله‌ی هشدار معتبر در بخش توضیحات ابزار حساس شود، چه اتفاقی می‌افتد؟ پاسخ مورد انتظار: هدایت به بازبینی، نه رد خودکار؛ اسکنر فقط نقش یک تله (tripwire) را دارد و یک انسان باید کل توصیف‌کننده را تأیید کند.
  • سطح 4: اگر توصیف‌کننده‌ای از تمام بررسی‌ها بگذرد اما از همان روز اول آلوده (poisoned) باشد، چه سازوکاری جلوی آن را می‌گیرد؟ پاسخ مورد انتظار: هیچ سازوکار خودکاری جلوگیر آن نیست؛ معماری باید پیش از اولین پین کردن یک صف بررسی داشته باشد، زیرا تطابق هش صرفاً ثبات را اثبات می‌کند نه ایمن بودن را.
جواب‌های اشتباهی که مصاحبه‌گرها زیاد می‌شنوند
  • «توضیحات ابزار را هش کنید؛ اسکیماها به‌ندرت تغییر می‌کنند.» تغییر در اسکیما و حاشیه‌نویسی‌ها همان rug pull است؛ باید کل توصیف‌کننده‌ی استانداردشده را پین کنید.
  • «به ترتیب قطعی سرور اعتماد کنید و نیازی به مرتب‌سازی نیست.» ترتیب رجیستری محلی نباید به زمان‌بندی اجرای فرایند وابسته باشد؛ همیشه پیش از merge مرتب‌سازی را انجام دهید.
  • «برای ساده‌تر شدن اشکال‌زدایی، مقادیر هدر را لاگ کنید.» مقدار بازتاب‌یافته در هدر می‌تواند داده‌های مسیریابی یا در یک توصیف‌کننده‌ی بد، یک راز محرمانه باشد؛ در ممیزی فقط نام‌ها و دسته‌بندی‌های رد شدن را ثبت کنید.

کجای دوره آموزش داده می‌شود

در درس آلوده‌سازی ابزار مباحث پین کردن و اسکنر، در درس قراردادهای ابزار قوانین مربوط به هدرها و مکان‌نما، و در پروژه‌ی پایانی شواهد مورد نیاز برای پذیرش تدریس شده‌اند.