سؤال مصاحبه

ایجنت دسترسی sudo و Docker Engine دارد؛ پس مرز امنیتی کجاست؟

The agent has sudo and a Docker Engine, so where is the wall

  • سطح ۱: غربالگری
  • مفهومی
  • ۶ دقیقه

درون یک ساندباکس (sandbox) داکر، ایجنت (agent) با شناسه کاربری (uid) برابر 1000 و در گروه‌های sudo و docker اجرا می‌شود و خروجی docker version هم یک سرور را برمی‌گرداند. یکی از هم‌تیمی‌هایتان نتیجه می‌گیرد که این ساندباکس هیچ فرقی با یک کانتینر در حال اجرا با دسترسی root ندارد. مرز کجاست و ایجنت داخل این مرز مالک چه چیزهایی است؟

اول خودتان جواب بدهید، بعد پاسخ را باز کنید.

پاسخ کوتاه

مرز امنیتی همان مرز هایپروایزر (hypervisor) زیر کرنل (kernel) سیستم مهمان است، نه کاربر درون آن. مستندات این موضوع را واضح و صریح بیان کرده‌اند: ایجنت درون ماشین مجازی (VM) یک کاربرِ غیرِroot با دسترسی sudo است؛ مرز هایپروایزر ایجنت را ایزوله می‌کند، در حالی که تفکیک دسترسی‌ها درون خودِ VM نقشی در این ایزوله‌سازی ندارد. هر چیزی زیر آن خط مرزی متعلق به ایجنت است؛ از جمله یک Docker Engine کاملاً مستقل که ایمیج‌هایش هرگز در docker ps سیستم میزبان (host) دیده نمی‌شوند، و میزبان هم هیچ Docker API خاصی در اختیار ساندباکس نمی‌گذارد.

پاسخ کامل

پنج لایه، بررسی‌شده از درون

دستور sbx diagnose پلتفرم را مشخص می‌کند: مقدار kern.hv_support is 1 به‌معنای مجازی‌سازی سخت‌افزاری است و سیستم مهمان روی هایپروایزرِ میزبان اجرا می‌شود. از درون سیستم، خروجی دستورهای uname، id، docker version و mount یک کرنل مهمان روی معماری aarch64 با اندازه‌ی حافظه برگه (page size) برابر 16 KiB (خروجی getconf PAGESIZE عدد 16384 را چاپ می‌کند)، کاربری به نام agent با uid 1000، یک سرور Docker Engine همراه با containerd اختصاصی خودش، و فضای کاری (workspace) را به‌صورت مانتِ virtiofs در همان مسیر مطلقِ موجود روی میزبان نشان می‌دهند.

مستندات به پنج لایه‌ی ایزوله‌سازی اشاره می‌کنند: هایپروایزر، شبکه، Docker Engine، فضای کاری و گواهی اعتبارسنجی (credential). موتور داکر داخلی متعلق به خودِ ایجنت است. ایمیج‌هایی که می‌سازد درون همین VM ذخیره می‌شوند و ایجنت دسترسی‌ای به دیمن (daemon) روی سیستم میزبان شما ندارد. از طرف میزبان هم هیچ Moby API خاصی ارائه نمی‌شود؛ بنابراین کلاینت‌های REST که به دنبال چنین رابطی هستند کار نمی‌کنند و تنها راه ورود، استفاده از sbx exec است.

درگاه‌های عبور از مرز

رد خطوطی را در محیط سیستم مهمان بگیرید که از این مرز عبور می‌کنند:

درگاه خط متناظر در سیستم مهمان
مانت host on <workspace> type virtiofs (rw,...)، به‌همراه یک bind فقط‌خواندنی از /etc/resolv.conf
شبکه HTTPS_PROXY که به gateway.docker.internal:3128 اشاره می‌کند
سکرت متغیر کلید ارائه‌دهنده که روی مقدار دیده‌بانِ (sentinel) proxy-managed تنظیم شده است
MCP متغیر MCP_GATEWAY_URL که به mcp-gateway.docker.internal/mcp اشاره دارد
SSH agent متغیر SSH_AUTH_SOCK=/run/ssh-agent.sock که از طریق gateway.docker.internal:3129 هدایت (forward) می‌شود

هر درگاه جایی است که سیاست‌های سیستم میزبان اعمال می‌شوند. هیچ کاری که ایجنت با دسترسی sudo انجام دهد نمی‌تواند موجودیت این درگاه‌ها را عوض کند.

هم‌تیمی شما کجا درست می‌گوید؟

درون VM، کنترل سیستم فایل، موتور داکر و تک‌تک فرایندها (process) در دست ایجنت است. اگر فرایند ساختی فرض را بر برگه‌های 4 KiB بگذارد، روی این سیستم مهمان به خطا می‌خورد. این ماشین مجازی محدودیت‌های خاص خودش را هم دارد: مقدار حافظه به‌طور پیش‌فرض نصف حافظه‌ی میزبان است که بین 512 MiB و 32 GiB محدود می‌شود، و --cpus 0 یعنی استفاده از تمام پردازنده‌های میزبان، که روی لینوکس arm64 حداکثر 16 هسته خواهد بود. هیچ‌کدام از این موارد ابزار کنترلی محسوب نمی‌شوند؛ صرفاً سقف منابع تخصیص‌یافته (budget) هستند.

یک موردی که داخل ساندباکس نیست

یک سرور MCP که با فلگ --command روی میزبان ثبت شده باشد، مستقیماً روی سیستم میزبان و با مجوزهای کاربریِ شما در میزبان اجرا می‌شود؛ یعنی کاملاً بیرون از مرز موتور داکر و فارغ از سیاست‌های شبکه. تنها سروری تابع قوانین ساندباکس خواهد بود که ایجنت آن را داخل خودِ VM راه‌اندازی کند.

سؤال‌های تکمیلی مصاحبه‌گر
  • سطح 1: ایجنت دستور docker build را اجرا می‌کند ولی در خروجی docker ps سیستم میزبان چیزی دیده نمی‌شود. چرا؟ پاسخ مورد انتظار: موتور داکر و مخزن ذخیره‌سازی ایمیج‌های آن درون VM قرار دارند؛ دیمن میزبان یک موتور کاملاً جداگانه است.
  • سطح 2: یک ابزار کامپایل‌شده داخل سیستم با خطای page-size کرش می‌کند. سیستم مهمان چه تفاوتی دارد؟ پاسخ مورد انتظار: کرنل سیستم مهمان از برگه‌های 16 KiB استفاده می‌کند که getconf PAGESIZE آن را 16384 گزارش می‌دهد، و sbx diagnose اندازه‌ی بلوک mkfs.erofs را با آن مقایسه می‌کند.
  • سطح 2: تمام مسیرهایی را نام ببرید که از طریق آن‌ها چیزی از میزبان وارد VM می‌شود. پاسخ مورد انتظار: مانت فضای کاری، پروکسی شبکه، دیده‌بان‌های سکرت، آدرس گیت‌وی MCP و SSH agent هدایت‌شده.
  • سطح 3: کدام سرور ثبت‌شده‌ی MCP زیر پوشش این دیوار مرزی قرار نمی‌گیرد؟ پاسخ مورد انتظار: سروری که با --command اضافه شده باشد؛ چون روی میزبان با دسترسی کاربر شما اجرا می‌شود و ذیل سیاست‌های شبکه قرار ندارد.
جواب‌های اشتباهی که مصاحبه‌گرها زیاد می‌شنوند
  • «داشتن sudo در داخل ساندباکس یعنی دسترسی root روی لپ‌تاپ من.» کاربر درون محیط یک کاربر مهمان است؛ هایپروایزر ابزار کنترلی اصلی است و بر اساس مستندات، تفکیک سطوح دسترسی داخل سیستم چنین نقشی ندارد.
  • «ساندباکس از دیمن داکر من به‌صورت اشتراکی استفاده می‌کند.» هر ساندباکس Docker Engine اختصاصی خودش را اجرا می‌کند و سیستم میزبان هیچ API خاصی به VM ارائه نمی‌دهد.
  • «چون بدون Docker Desktop اجرا می‌شود نیازی به حساب کاربری ندارد.» ابزار sbx بدون Desktop هم اجرا می‌شود اما همچنان بدون ورود به حساب کاربری (sign-in) ساندباکس نمی‌سازد؛ دلایل آن در پرسش‌های متداول (FAQ) آمده است.

کجای دوره آموزش داده می‌شود

بخش مرز microVM سیستم مهمان را از درون بررسی می‌کند و نام پنج درگاه ورودی را می‌آورد، و بخش MCP تنها سروری را نشان می‌دهد که روی میزبان اجرا می‌شود.