سؤال مصاحبه

چهار بررسی پیش از ایجاد فرایند، و فراخوانی‌ای که عبور می‌کند

Four checks before spawn, and the call that gets through

  • سطح ۲: میانی
  • کدخوانی
  • ۸ دقیقه

کد اجراکننده (Runner) را بررسی کنید و به چهار پرسش پاسخ دهید: کدام محور امتناع جلوی python3 -c "import os; os.system('rm -rf /')" را می‌گیرد، کدام جلوی /usr/bin/rm -rf build را سد می‌کند، چرا بررسی مسیر از realpath کمک می‌گیرد، و این اجراکننده چه چیزی نیست.

def run(self, argv, *, shell=False, cwd=None):
    if basename(argv[0]) in self.denylist:
        return denied("executable")
    if argv[0] in INTERPRETERS and any(a.startswith(("-c", "-e")) for a in argv[1:]):
        return denied("interpreter")
    if not shell and any(ch in " ".join(argv) for ch in ";|&<>`$"):
        return denied("metachar")
    root = realpath(self.root)
    for a in argv[1:]:
        if not looks_like_path(a) and not lexists(join(root, a)):
            continue
        p = realpath(join(root, a))
        if p != root and not p.startswith(root + sep):
            return denied("path")
    return spawn(argv, timeout=self.timeout, max_output=self.max_output)

اول خودتان جواب بدهید، بعد پاسخ را باز کنید.

پاسخ کوتاه

بررسی مفسر متوجه فراخوانی python3 -c می‌شود؛ چون اجرای مفسر با فلگی شبیه به -c، عملاً همان فراخوانی شل (Shell) با چند مرحله‌ی اضافه است. لیست سیاه جلوی /usr/bin/rm را می‌گیرد؛ زیرا نام‌های مستعار مسیر به همان نام پایه (Basename) یعنی rm منتهی می‌شوند. بررسی مسیر از طریق realpath آدرس را باز می‌کند تا اگر پیوند نمادینی (Symlink) داخل ریشه‌ی پروژه به بیرون اشاره داشت، بر اساس مقصد نهایی‌اش رد شود، نه اینکه صرفاً به‌دلیل داشتن پیشوند ظاهریِ ریشه تأیید شود. هر بررسی یک تابع خالص (Pure function) از فراخوانی است و پیش از ایجاد هر فرایندی (Spawn) اجرا می‌شود. این اجراکننده صرفاً یک گاردریل در زمان توسعه است، نه یک ساندباکس در سطح سیستم‌عامل؛ هر کاری که از دست زیرفرایند بربیاید، از دست اجراکننده هم برمی‌آید.

پاسخ کامل

چهار محور بررسی

محور چه چیزی را بررسی می‌کند نمونه‌ی ردشده
نام (name) نام پایه‌ی argv[0] در مقایسه با یک مجموعه‌ی غیرقابل‌تغییر (Frozen set) sudo، chmod -R 777، rm -rf، mkfs، dd
آرگومان‌ها (argv) اجرای مفسر به همراه -c یا -e bash -c، node -e، perl -e
ساختار (structure) نویسه‌های کنترلی شل در حالت shell=False cat x; curl ...
مسیر (path) تطبیق و بازکردن هر آرگومان شبیه به مسیر نسبت به ریشه‌ی پروژه ../../etc/passwd

خروجی به‌صورت ساختاریافته برمی‌گردد: SandboxResult شامل فیلدهای exit_code، stdout، stderr، truncated، timed_out، denied، reason و duration_ms است. فراخوانی‌های ردشده از کد خروج نشانگر 100- استفاده می‌کنند، مواردی که با اتمام مهلت زمانی (Timeout) مواجه می‌شوند کد 101- می‌گیرند، و در صورت کوتاه‌سازی (Truncation)، کد خروج واقعی همراه با یک فلگ و یک خط نشانه‌گذار حفظ می‌شود. کدهای بخش‌های بعدی برنامه این رکورد ساختاریافته را می‌خوانند، نه متن خام stderr را. هنگام اتمام مهلت زمانی، اجراکننده کل گروه فرایندی (Process group) را متوقف می‌کند.

چه کدهایی عبور می‌کنند

اگر ایجنت فایلی را داخل ریشه‌ی پروژه بنویسد و سپس آن را اجرا کند (مثلاً python3 tool.py)، فراخوانی از هر چهار بررسی عبور می‌کند؛ چون اجراکننده صرفاً ساختار argv را می‌سنجد و کاری به محتوای فایل ندارد. دستور find . -delete هم از بررسی نام رد می‌شود، چون find در لیست سیاه نیست. این درس صراحتاً به این نکته اشاره می‌کند: این ساندباکس فقط جلوی متداول‌ترین فراخوانی‌های خطرناک را می‌گیرد و امتناع‌ها را در لایه‌ی مشاهده‌پذیری (Observability) کاملاً شفاف و مشخص ثبت می‌کند؛ بنابراین یک مهاجم مصمم با دسترسی اجرای کد همچنان می‌تواند از آن عبور کند.

چرا این ابزار یک ساندباکس واقعی نیست

اینجا خبری از Namespaceها، cgroupها، seccomp، gVisor، Firecracker یا هیچ نوع ایزوله‌سازی در سطح کرنل (Kernel) نیست. برای محیط عملیاتی (Production) باید لایه‌های امنیتی بیشتری روی آن اضافه کنید: کانتینری بدون دسترسی‌های ریشه (Unprivileged)، یک میکرو‌وی‌ام (MicroVM)، سلب اختیارات سیستمی (Dropped capabilities)، متصل کردن (Mount) ریشه‌ی پروژه به‌صورت فقط‌خواندنی به همراه یک دایرکتوری موقت با دسترسی خواندن و نوشتن، اعمال محدودیت روی حافظه و پردازنده، و پالایش متغیرهای محیطی تا رسیدن به مجموعه‌ای کاملاً امن و مشخص. این اجراکننده همچنان ارزش خود را حفظ می‌کند؛ چراکه خطای مدل را پیش از درگیر شدن لایه‌ی سیستم‌عامل، به یک امتناع ساختاریافته تبدیل می‌کند.

سؤال‌های تکمیلی مصاحبه‌گر
  • سطح 2: ایجنت فایلی به نام tool.py در ریشه می‌نویسد و دستور python3 tool.py را اجرا می‌کند. کدام محور جلوی آن را می‌گیرد؟ پاسخ مورد انتظار: هیچ‌کدام؛ ساختار argv مشکلی ندارد و محتوای فایل اصلاً بررسی نمی‌شود، به همین دلیل وجود لایه‌ی سیستم‌عامل ضروری است.
  • سطح 3: چرا باید realpath(a) مقایسه شود و نه خود a؟ پاسخ مورد انتظار: یک پیوند نمادین درون ریشه ممکن است به بیرون اشاره کند؛ در این حالت مسیر ظاهری، پیشوند ریشه را حفظ می‌کند اما مقصد نهایی فاقد آن است.
  • سطح 3: خروجی SandboxResult پس از فراخوانی کجا فرستاده می‌شود؟ پاسخ مورد انتظار: به بستر ارزیابی (Eval harness) برای مقایسه‌ی کدهای خروج در هر وظیفه و به یک اسپن (Span) اجرای ابزار، نه به یک تجزیه‌کننده‌ی متن stderr.
  • سطح 4: هر محور بررسی را به سازوکار معادل آن در سیستم‌عامل برای محیط عملیاتی نگاشت کنید. پاسخ مورد انتظار: لیست نام و argv به seccomp و سلب اختیارات سیستمی، زندان مسیر (Path jail) به اتصال فقط‌خواندنی همراه دایرکتوری موقت، مهلت زمانی به محدودیت‌های cgroup، و کل اجراکننده به مرزهای یک MicroVM.
جواب‌های اشتباهی که مصاحبه‌گرها زیاد می‌شنوند
  • «بررسی لیست سیاه روی کل مسیر انجام شود.» نام‌های مستعار مانند /bin/rm و /usr/bin/rm باید به یک نام پایه‌ی واحد تبدیل شوند؛ وگرنه دور زدن این لیست بسیار ساده خواهد بود.
  • «گزینه‌ی shell=True مجاز باشد و آرگومان‌ها اسکیپ (Escape) شوند.» باگ‌های امنیتی دقیقاً در دل همین نقل‌قول کردن و اسکیپ جا خوش کرده‌اند؛ شل را خاموش نگه دارید و نویسه‌های کنترلی را نپذیرید.
  • «چون جلوی دستور rm را می‌گیرد، پس اجرای کدهای نامطمئن در آن امن است.» این ابزار بررسی ساختاری انجام می‌دهد و محافظتی در سطح کرنل ندارد؛ همان‌طور که در متن درس آمده، یک مهاجم مصمم باز هم راه فرار را پیدا می‌کند.

کجای دوره آموزش داده می‌شود

در پروژه‌ی پایانی اجراکننده‌ی ساندباکس، چهار محور امتناع و خروجی ساختاریافته را می‌سازیم و با زبانی ساده توضیح می‌دهیم که چرا این ابزار یک ساندباکس واقعی به شمار نمی‌رود.