سؤال مصاحبه

تمام نقطه‌توقف‌ها شناسایی شدند اما هیچ‌کدام فعال نشدند

Every breakpoint resolved and none was hit

  • سطح ۳: ارشد
  • اشکال‌یابی
  • ۱۰ دقیقه

یک ایجنت گزارش می‌دهد: «تابع main توابع bump، classify و sum_balances را فراخوانی می‌کند». شما برنامه را با فلگ -O2 کامپایل می‌کنید، روی نام هر تابع یک نقطه‌توقف (breakpoint) می‌گذارید و آن را زیر نظر دیباگر اجرا می‌کنید. برنامه چهار خط خروجی‌اش را چاپ می‌کند و با وضعیت 0 خارج می‌شود، و دستور breakpoint list نشان می‌دهد که تمام نقطه‌توقف‌ها در وضعیت resolved هستند ولی hit count = 0 است. ادعای ایجنت و هفت ادعای ایستان (static) دیگر موجود در برنامه را ارزیابی کنید و اشتباهی را در بستر آزمایشی (harness) نام ببرید که می‌توانست در بیلدی که این فراخوانی‌ها واقعاً در آن رخ می‌دهند هم رونوشتی (transcript) بدون هیچ توقفی تولید کند.

اول خودتان جواب بدهید، بعد پاسخ را باز کنید.

پاسخ کوتاه

هر نقطه‌توقف در وضعیت resolved قرار گرفته است، پس نماد (symbol) وجود دارد و تله‌ی وقفه (trap) در آدرس آن نوشته شده است؛ صفر بودن تعداد اصابت (hit count) پس از یک اجرای کامل با وضعیت خروج 0 به این معنی است که واکشی هیچ دستورالعملی به آن نرسیده است. بنابراین، در این بیلد، ادعای مربوط به یال فراخوانی (call-edge) رد می‌شود (refuted)؛ و فقط همین ادعا رد می‌شود، چرا که کامپایلر هر سه فراخوانی را درون‌خطی (inline) کرده و حاصل‌جمع را به مقدار ثابت 315 تقلیل داده است (constant folding). ادعای خروجی با استناد به چهار خط چاپ‌شده و وضعیت خروج، تأیید می‌شود (confirmed)، و ادعاهای مربوط به ثبات‌های آرگومان (argument-register)، آفست فیلدها (field-offset)، ذخیره‌سازی در حافظه (store) و استراید (stride) در وضعیت مشاهده‌نشده (not-observed) قرار می‌گیرند؛ چون به دلیل صفر بودن hit count، هیچ توقفی رخ نداده است تا بتوان آن‌ها را آزمود. اشتباه بستر آزمایشی استفاده از گزینه‌ی --auto-continue است: چنین نقطه‌توقفی هیچ توقفی گزارش نمی‌کند و هوک توقف (stop hook) آن هرگز اجرا نمی‌شود؛ به همین دلیل اولین نسخه‌ی بستر آزمایشی حتی روی بیلد بهینه‌نشده که همه‌ی فراخوانی‌ها در آن رخ می‌دهند نیز هیچ‌چیز ثبت نکرد. استفاده از نقطه‌توقف‌های معمولی، یک هوک توقف و سقف مشخصی از دستورهای continue این مشکل را برطرف می‌کند.

پاسخ کامل

سه حکم ارزیابی و هرگز چهارمی در کار نیست

توقفی که ادعایی را بررسی کرده و با آن هم‌خوانی داشته، confirmed است؛ توقفی که آن را آزموده و ناهم‌خوان بوده، refuted است؛ و ادعایی که هیچ توقفی نتوانسته آن را بیازماید، همراه با ذکر دلیل، not-observed ثبت می‌شود. دفتر کل (ledger) دو مورد اول را به‌عنوان رکوردهای مشاهده‌شده با درجه‌ی اعتبار controlled-replay می‌پذیرد و سومی را به‌عنوان یک مجهول باز نگه می‌دارد. یک نقطه‌توقف در وضعیت resolved هرگز جایگزین یک اجرای واقعی نمی‌شود.

رد ادعا چه چیزی را می‌گوید و چه چیزی را نمی‌گوید

ادعا این بود که تابع main این سه تابع را در این برنامه فراخوانی می‌کند. برای این بیلد و این اجرا، چنین فراخوانی‌ای رخ نمی‌دهد، و بستر آزمایشی بررسی کرده است که اجرای برنامه تا انتها پیش رفته باشد؛ چرا که صفر بودن hit count پیش از خروج، صرفاً به این معنا بود که روند اجرا هنوز به فراخوانی نرسیده است. ادعا نگفته بود که این توابع کد مرده (dead code) هستند، و این اجرا هم چنین چیزی را نشان نمی‌دهد: دستور nm همچنان نام آن‌ها را فهرست می‌کند زیرا توابعی سراسری (external) هستند و آبجکت‌فایل دیگری می‌تواند آن‌ها را فراخوانی کند. اطلاعات دیباگ برای بیلد بهینه‌شده چهار زیربرنامه (subprogram) و صفر ورودی زیرروال درون‌خطی (inlined-subroutine) دارد، بنابراین حتی خود اطلاعات دیباگ هم درون‌خطی‌شدن را ثبت نکرده است. در این بیلد ساختار داده همچنان فیلد balance را در آفست 4 دارد؛ اما چون هیچ توقفی حافظه را برای اثبات آن نخوانده است، وضعیت not-observed این تمایز را حفظ می‌کند.

مقایسه با اجرای بهینه‌نشده

همین سناریو روی بیلد -O0 یازده بار توقف ایجاد کرد: مقادیر hit count برای سه تابع به ترتیب 1، 3 و 1 بود و برای چهار نقطه‌توقف یال که روی مقصد و مسیر پیش‌فرضِ (fall-through) دو branch شرطی قرار داده شده بودند، به ترتیب 2، 1، 1 و 1 ثبت شد. نقطه‌ی دیده‌بانی (watchpoint) روی a->balance یک بار فعال شد و تغییر مقدار قدیمی 250 به مقدار جدید 255 را ثبت کرد که نشان‌دهنده‌ی یک‌بار نوشتن مقدار by برابر با 5 است؛ و اولین سطر حافظه که در توقف ورودی خوانده شد، کلمه‌به‌کلمه با آفست‌های DWARF رمزگشایی شد. در آنجا، هر هشت ادعا با حکم confirmed ثبت شدند.

دو تله‌ی دیگر در خروجی رونوشت

اگر نقطه‌توقف مبتنی بر آدرس بدون ذکر نام ماژول تعریف شود، در کل طول اجرا در وضعیت unresolved با hit count = 0 باقی می‌ماند؛ چون یک عدد خام پیش از ساخته شدن فرایند (process)، هیچ بخشی (section) پشت خود ندارد. قالبی که آدرس موجود در فایل اسمبلی را به آدرس بارگذاری در حافظه متصل می‌کند، حتماً نام ماژول را در خود دارد. از طرفی، اجرای اولین دستور continue پس از خروج فرایند، کل فایل دستورها را متوقف می‌کند؛ مگر اینکه مقدار interpreter.stop-command-source-on-error برابر false باشد. در غیر این صورت دستور breakpoint list هرگز اجرا نمی‌شود و رونوشت هیچ hit countای برای خواندن نخواهد داشت.

سؤال‌های تکمیلی مصاحبه‌گر
  • سطح 3: چرا این اجرا یال‌های فراخوانی را رد می‌کند اما نشان نمی‌دهد که توابع کد مرده هستند؟ پاسخ مورد انتظار: ادعا درباره‌ی تابع main در این برنامه بود؛ در حالی که این توابع export شده‌اند و آبجکت‌فایل‌های دیگر می‌توانند آن‌ها را فراخوانی کنند.
  • سطح 3: نقطه‌ی دیده‌بانی روی a->balance در اجرای بهینه‌شده چه وضعیتی پیدا می‌کند؟ پاسخ مورد انتظار: هیچ‌جا قرار نمی‌گیرد؛ این نقطه‌ی دیده‌بانی در توقف تابع bump تنظیم می‌شود که هرگز رخ نمی‌دهد، بنابراین ادعای ذخیره‌سازی در وضعیت not-observed می‌ماند؛ متغیری محلی که مقیم ثبات (register-resident) باشد هم هرگز فعال نمی‌شد.
  • سطح 4: ثبت رونوشت پیش از رسیدن به breakpoint list متوقف می‌شود. چه اتفاقی افتاده و چه تغییری باید داد؟ پاسخ مورد انتظار: اجرای یک دستور continue پس از خروج فرایند، ادامه‌ی اجرای فایل دستورها را قطع کرده است؛ باید مفسر را طوری تنظیم کرد که با بروز خطا، اجرای فایل متوقف نشود تا جدول نقطه‌توقف‌ها چاپ شود.
  • سطح 4: چرا باید خود رونوشت را هم نگه داشت و فقط به ذخیره‌ی احکام ارزیابی بسنده نکرد؟ پاسخ مورد انتظار: احکام ارزیابی از روی همین رونوشت استخراج شده‌اند، هر کسی می‌تواند دوباره آن‌ها را ارزیابی و استخراج کند، و سرآیند آن نیز خط فرمان و نسخه‌ی دقیق دیباگر را ثبت می‌کند.
جواب‌های اشتباهی که مصاحبه‌گرها زیاد می‌شنوند
  • «صفر بودن hit count یعنی توابع کد مرده هستند.» این یعنی در این اجرای خاص از این بیلد، هیچ واکشی دستوری به آن‌ها نرسیده است؛ این توابع export شده‌اند و فراخوانی آن‌ها توسط بخش‌های دیگر ممکن است.
  • «دستور nm نام آن‌ها را فهرست می‌کند، پس حتماً فراخوانی می‌شوند.» جدول نمادها توابع exportشده را فهرست می‌کند؛ اطلاعات دیباگ چهار زیربرنامه را نشان می‌دهد و هیچ ورودی درون‌خطی‌شده‌ای ندارد.
  • «از auto-continue استفاده کنید تا رونوشت تمیز بماند.» نقطه‌توقف با قابلیت auto-continue هیچ توقفی گزارش نمی‌کند و هوک آن هرگز اجرا نمی‌شود؛ رونوشت تمیز در واقع شواهد (evidence) خالی و بی‌ارزش است.

کجای دوره آموزش داده می‌شود

در درس تحلیل پویا هر دو بیلد اجرا و تک‌تک ادعاها ارزیابی می‌شوند، و در درس شواهد احکام ارزیابی به‌عنوان رکوردهای مشاهده‌شده و باقی موارد به‌عنوان مجهولات ذخیره می‌شوند.