دو تحلیلگر ارشد در یک تیم به شما نشان میدهند که چطور یک تراکنش نشانهدار را بررسی و اولویتبندی میکنند. مراحل کار آنها از نظر ترتیب، ابزارهایی که باز میکنند و اینکه قبل از اقدام از چه کسی اجازه میگیرند، با هم فرق دارد. مهلت تحویل پروژه طوری است که در نسخهی اول فقط امکان پیادهسازی یک جریان کاری (workflow) را دارید. با این اختلاف چه میکنید؟
اول خودتان جواب بدهید، بعد پاسخ را باز کنید.
پاسخ کوتاه
هر دو حالت را جدا نگه میدارم تا زمانی که دلیل تفاوتشان مشخص شود. این تفاوت میتواند ناشی از نقشهای متفاوت، سطوح ریسک مختلف، وجود یک فرایند قدیمی در کنار فرایند فعلی، تفاوت در میزان تخصص، یا یک اختلافنظر واقعی در شیوهنامهها باشد؛ و هر کدام از این موارد به محصول متفاوتی ختم میشود. جریان کاریِ میانگینگیریشده ممکن است روند کار هیچکدام از آنها را توصیف نکند؛ بنابراین نسخهی اول عمداً یکی از حالتها را هدف میگیرد و دیگری را بهعنوان یک کمبود شناختهشده ثبت میکند.
پاسخ کامل
چرا نباید میانگین گرفت؟
دو نفر ممکن است به دلایل کاملاً موجهی جریانهای کاری متفاوتی داشته باشند. merge کردن مراحل آنها در قالب یک مسیر واحد، توالی جدیدی میسازد که هیچکدامشان آن را دنبال نمیکنند. در نتیجه، دستیار در اولین تحویل وظیفه (handoff) یا مواجهه با شرایط استثنایی شکست میخورد؛ یعنی دقیقاً همان نقطهای که چنین قابلیتهایی بیشترین خطا را دارند.
معنای این تفاوت چه میتواند باشد؟
| علت | پیامی که برای فرایند ساخت دارد |
|---|---|
| نقشهای متفاوت | دو نوع کاربر، احتمالاً دو چارچوب نتیجه (outcome frame) |
| سطوح ریسک متفاوت | این branch یک قابلیت است، نه نویز |
| فرایند قدیمی و فرایند فعلی | شاید یکی از حالتها در حال منسوخ شدن است؛ با مالک فرایند هماهنگ کنید |
| تفاوت در میزان تخصص | مسیر فرد متخصص احتمالاً هدف نهایی است و مسیر دیگر ناشی از نیاز به آموزش |
| اختلافنظر در شیوهنامهها | پیش از هرگونه ساخت، به تصمیمگیری یک انسان نیاز است |
چطور مسئله را حل میکنم؟
- هر دو حالت را بهصورت مراحلی مرتب، همراه با شواهد (evidence) و سطح اعتبار آن شواهد ثبت کنید.
- مشخص کنید branch از کجا شروع میشود و هر حالت از چه مرز اختیاراتی عبور میکند.
- از مالک فرایند بپرسید کدام علت دربارهی این تفاوت صدق میکند؛ اگر اختلافنظر در شیوهنامهها باشد، تصمیمگیری به عهدهی انسان گذاشته میشود و ساخت سیستم منتظر آن تصمیم میماند.
- بر اساس میزان ریسک و فراوانی، یک حالت را برای برش اول (first slice) انتخاب کنید و حالت دیگر را همراه با دلیل، بهعنوان ناهدف (non-goal) بنویسید.
شرایط استثنایی کجا پنهان میشود؟
خیلی اوقات مرحلهی «اضافی» یکی از تحلیلگران، همان مسیر استثنایی است که تحلیلگر دیگر کمکم دیگر متوجهش نمیشود. قبل از اینکه مرحلهای را اختیاری بنامم، یک نمونهی واقعی میخواهم که در آن مسیر عادی شکست خورده باشد.
سؤالهای تکمیلی مصاحبهگر
- سطح 2: یکی از تحلیلگران قبل از اقدام از سرپرست خود تأیید میگیرد و دیگری نه. این مرحله چیست؟ پاسخ مورد انتظار: یک مرز اختیارات؛ ساخت سیستم باید به آن احترام بگذارد، و این دو حالت ممکن است از نظر سطح ریسک یا نقش تفاوت داشته باشند.
- سطح 2: فقط میتوانید یک مسیر را عرضه کنید. چطور انتخاب میکنید؟ پاسخ مورد انتظار: بر اساس ریسک و میزان فراوانی هر حالت، بهطوری که حالت دیگر هم بهعنوان یک کمبود مشخص ثبت شود، نه با میانگینگیری.
- سطح 3: مالک فرایند میگوید هر دو روش مشکلی ندارند. چه چیزی ثبت میکنید؟ پاسخ مورد انتظار: اینکه شیوهنامه هر دو روش را مجاز میداند، همراه با شواهد، تا دستیار یک روش را به همه تحمیل نکند.
- سطح 3: چطور مانع از حذف حالت دوم از برنامهی کار میشوید؟ پاسخ مورد انتظار: آن را همراه با دلیل و یک نقطهی بازبینی، بهعنوان ناهدف مینویسیم تا بهجای حذف شدن ناخواسته، بهصورت یک تصمیم باقی بماند.
جوابهای اشتباهی که مصاحبهگرها زیاد میشنوند
- «این دو روش را در قالب یک فرایند استاندارد merge میکنیم.» جریان کاری میانگینگیریشده ممکن است روند هیچیک از افراد نباشد و در زمان تحویل وظیفه از کار بیفتد.
- «رویکرد فرد باتجربهتر را دنبال میکنیم.» ارشدیت دلیل و مدرک بهحساب نمیآید؛ علت تفاوت است که تعیینکننده است.
- «مراحل اضافی را اختیاری فرض میکنیم و نادیدهشان میگیریم.» مرحلهی اضافی اغلب همان مسیر رسیدگی به شرایط استثنایی است که بیشترین ریسک را به همراه دارد.
کجای دوره آموزش داده میشود
درس شناسایی جریان کاری توضیح میدهد که چرا نباید اختلافنظرها را با میانگینگیری پاک کرد و علتهای پشت این تفاوتها را برمیشمارد.