سؤال مصاحبه

تصمیم‌گیری درباره‌ی تقسیم کار بین نیروهای موازی

Decide whether to split work across parallel workers

  • سطح ۳: ارشد
  • بده‌بستان
  • ۱۲ دقیقه

مدیرتان می‌خواهد یک قابلیت با سرعت بیشتری آماده شود و پیشنهاد می‌دهد دو ایجنت برنامه‌نویس یا دو مهندس را به‌صورت موازی روی آن بگذارید. از تجربه‌ای بگویید که مجبور شدید چنین تصمیمی بگیرید. چطور تصمیم گرفتید و پیش از شروع به کار، چه مقدماتی را فراهم کردید؟

اول خودتان جواب بدهید، بعد پاسخ را باز کنید.

پاسخ کوتاه

من وظایف را فقط زمانی واگذار می‌کنم که کارها واقعاً مستقل باشند: دو مسیر کاوش که به مجهولات متفاوتی پاسخ می‌دهند، دو پیاده‌سازی با فایل‌ها و قراردادهای کاملاً مجزا، بازبینی‌کننده‌ای که فقط فایل‌ها را می‌خواند، یا بررسی بیرونیِ زمان‌بری که هم‌زمان با ادامه‌ی کارهای محلی اجرا می‌شود. وقتی بخش‌های مختلف به فایل‌های یکسان، یک تصمیمِ بازِ مشترک، یا یک محیط تغییرپذیر یکسان نیاز دارند، کار را ترتیبی پیش می‌برم؛ چون در این شرایط، موازی‌سازی یک وظیفه‌ی شفاف را به یک معضل هماهنگی تبدیل می‌کند. پیش از شروع، برای هر واحد کاری یک هدف، یک مسئول، مسیرهای نوشتن اختصاصی، وابستگی‌ها، یک اثبات (Proof) و یک تحویل وظیفه (Handoff) تعیین می‌شود.

پاسخ کامل

آزمون موازی‌سازی

دسترسی به نیروهای کاری بیشتر دلیل موجهی نیست. تفکیک کار فقط زمانی توجیه دارد که دست‌کم یکی از این شرایط برقرار باشد:

  • دو مسیر کاوش بتوانند به‌تنهایی به مجهولات متفاوتی پاسخ دهند؛
  • دو بخش پیاده‌سازی، فایل‌ها و قراردادهای کاملاً مجزایی در اختیار داشته باشند؛
  • بازبینی‌کننده بتواند یک دست‌سازه (Artifact) نهایی را بدون دستکاریِ آن بررسی کند؛
  • یک بررسی بیرونیِ زمان‌بر بتواند هم‌زمان با ادامه‌ی کارهای محلی اجرا شود.

هر واحد کاری یک قرارداد است

عبارت «بخش بک‌اند را دست بگیر» واحد کاری به‌حساب نمی‌آید؛ اما «پیاده‌سازی بررسی موارد تکراری در یک فایل مشخص و اثبات آن با آزمون اختصاصی حساب کاربری» یک واحد کاریِ مشخص است. در هر واحد کاری، هدف، یک مسئول پاسخ‌گو، مسیرهای اختصاصی، واحدهای تکمیل‌شده‌ای که این بخش در انتظار آن‌هاست، شواهد (Evidence) دقیقی که باید بازگردانده شوند و در نهایت سند تحویل وظیفه شامل فایل‌های تغییریافته، تصمیم‌های گرفته‌شده و ریسک‌های باقی‌مانده ثبت می‌شوند.

سه لایه‌ی جداسازی

  1. فایل‌سیستم: ورک‌تری‌ها (Worktree) یا ساندباکس‌های (Sandbox) جداگانه جلوی ویرایش‌های اشتراکی و تصادفی را می‌گیرند.
  2. مالکیت: قرارداد مانع از آن می‌شود که دو نیروی کار عامدانه یک مسیر یکسان را ویرایش کنند.
  3. وضعیت: لاگ‌ها و خروجی‌های جداگانه مانع از بازنویسی شواهد یک نیرو توسط نیروی دیگر می‌شوند.

جداسازی فایل‌سیستم مسئله‌ی مالکیت را حل نمی‌کند. دو ورک‌تری تمیز هم ممکن است دو طرح متناقض تولید کنند. قرارداد ادغام (Merge Contract) باید پیش از شروع کار، تکلیف رابط‌های مشترک را روشن کند.

وظیفه‌ی یکپارچه‌ساز چیست؟

یکپارچه‌ساز تطابق هر تحویل وظیفه را با دامنه‌ی (Scope) تعیین‌شده‌اش تأیید می‌کند، خروجی اثبات را می‌خواند نه صرفاً خلاصه‌ی آن را، تغییرات را به ترتیب وابستگی‌ها ترکیب می‌کند، گیت جامعِ بین‌واحدی را اجرا می‌کند، افزایش پنهانی دامنه‌ی کار را رد می‌کند و تعارض‌ها را به‌جای ویرایش‌های بی‌سر‌و‌صدا، در قالب تصمیم‌های تازه به ثبت می‌رساند. اگر یکپارچه‌سازی به معنای بازنویسی بخش عمده‌ای از خروجی یک نیرو باشد، از همان ابتدا تقسیم کار اشتباه بوده است.

تصمیمی که من گرفتم

در مهم‌ترین تجربه‌ای که داشتم، دو بخش کار مستقل به نظر می‌رسیدند؛ اما هر دو به تغییر یک نوع پاسخ (Response Type) مشترک نیاز داشتند. ابتدا یک واحد کاری کوتاه تعریف کردم تا آن قرارداد تثبیت شود، سپس اجازه دادم دو پیاده‌سازی به‌صورت موازی بر اساس آن پیش بروند. این گام ترتیبی بسیار کوتاه‌تر از رفع تداخل ادغامی (Merge Conflict) بود که از آن پیشگیری کرد.

سؤال‌های تکمیلی مصاحبه‌گر
  • سطح 3: واحد مستندات، مالکیت کل دایرکتوری برنامه را درخواست می‌کند. چه اتفاقی می‌افتد؟ پاسخ مورد انتظار: جلوی برنامه گرفته می‌شود؛ چون این مسیر والد با مسیرهای واحد پیاده‌سازی همپوشانی (Overlap) دارد.
  • سطح 3: یکی از وابستگی‌های یک نیرو در میانه‌ی راه باطل می‌شود. قاعده‌ی کار چیست؟ پاسخ مورد انتظار: وجود قاعده‌ی لغو کتبی که پیش از شروع تعیین شده باشد؛ تا آن نیرو کار را متوقف کند و تحویل وظیفه را برگرداند، نه اینکه کار را روی قراردادی نامعتبر ادامه دهد.
  • سطح 4: وقتی کارها به دست ایجنت‌ها انجام می‌شود، انسان کجای چرخه می‌ماند؟ پاسخ مورد انتظار: در تصمیم‌هایی که رفتار بیرونی، ریسک، اختیارات یا هزینه‌های برگشت‌ناپذیر را تغییر می‌دهند؛ کاوش‌های محدود، پیاده‌سازی، راستی‌آزمایی و بازبینی در حیطه‌ی اختیارات ایجنت‌هاست.
  • سطح 4: بعد از انجام کار، چطور مطمئن می‌شوید تفکیک وظایف درست بوده است؟ پاسخ مورد انتظار: یکپارچه‌ساز تحویل وظیفه‌ها را بدون بازنویسی ترکیب کرده باشد و مجموعه‌ی نهایی فایل‌های تغییریافته دقیقاً با اجتماع قراردادهای واحدها هم‌خوانی داشته باشد.
جواب‌های اشتباهی که مصاحبه‌گرها زیاد می‌شنوند
  • «دو ایجنت همیشه سریع‌تر از یک ایجنت هستند.» کار موازی تنها زمانی در زمان واقعی (Wall time) صرفه‌جویی می‌کند که بخش‌ها مستقل باشند؛ در غیر این صورت نرخ خطا را افزایش می‌دهد.
  • «ورک‌تری‌های جداگانه تداخل‌ها را حل می‌کنند.» آن‌ها جلوی ویرایش‌های تصادفیِ مشترک را می‌گیرند، نه دو طرح متناقض برای یک رابط را.
  • «یکپارچه‌ساز هر چیزی را که جور درنیاید اصلاح می‌کند.» اگر بخش عمده‌ای از یک خروجی هنگام ادغام بازنویسی شود، خودِ تقسیم کار اولیه اشتباه بوده است.

کجای دوره آموزش داده می‌شود

درس واگذاری وظایف معیارهای آزمون موازی‌سازی، قرارداد واحد کاری و لایه‌های جداسازی را ارائه می‌دهد.