قانونی وجود دارد که میگوید هیچ فایل مایگریشن (migration) نباید بدون تأییدیه تغییر کند. این قانون در فایل docs/database.md قرار دارد؛ فایلی که در docs/architecture.md به آن لینک داده شده، و خود این سند نیز در فایل دستورالعملهای ریشهی پروژه لینک شده است. از طرفی، فایل ریشه میگوید همیشه از ORM استفاده کنید، در حالی که سند پایگاه داده میگوید در مایگریشنها کدهای SQL خام بنویسید. ایجنت در این هفته دو بار بدون اجازه فایلی از مایگریشن را تغییر داده است. دلایل این اتفاق را پیدا کنید و آنها را به ترتیب برطرف سازید.
اول خودتان جواب بدهید، بعد پاسخ را باز کنید.
پاسخ کوتاه
سه دلیل مستقل برای این مشکل وجود دارد که هر کدام از آنها بهتنهایی برای رخ دادن خطا کافی است. این قانون در فاصلهی 3 گام پرش (Hop) از مسیریاب (Router) قرار دارد که از حد مجازِ دسترسیپذیریِ 2 گام پرش فراتر است؛ در نتیجه ایجنت اصلاً آن را بارگذاری نمیکند. همچنین این قانون متنی ساده و بدون اعتبارسنجی (Check) است، بنابراین حتی اگر ایجنت آن را بخواند، مانعی برای جلوگیری از عملیات نوشتن وجود ندارد. در کنار اینها، فایل ریشه با سند پایگاه داده در تناقض است؛ و دستورالعملهای متناقض ایجنت را بیسروصدا از حالت پرسیدن به حالت حدس زدن سوق میدهند. ابتدا مشکل دسترسیپذیری را حل کنید، سپس قانون را به قانونی از دستهی تأییدیه با بررسی سطح اهمیت مسدودکننده (Block Severity) تبدیل کنید و در نهایت، تناقض موجود را از بین ببرید.
پاسخ کامل
دلیل اول: دسترسیپذیری
ایجنت باید بتواند حداکثر با 2 گام پرش از مسیریاب به هر قانونی دسترسی پیدا کند. اما رسیدن به این قانون به 3 گام نیاز دارد. مسیریاب باید تمام اسناد موضوعی را با مسیر فایل لینک کند؛ بنابراین docs/database.md باید در مسیریاب قرار گیرد، و خود قانون نیز به docs/agent-rules.md منتقل شود که ایجنت در هر بار راهاندازی آن را میخواند. ارجاعی که به فایل ناموجود اشاره کند شکستی بدتر از نبودِ خود قانون است؛ پس مطمئن شوید تمام مسیرهای داخل مسیریاب وجود دارند و وجود یک لینک خراب را به عنوان نقض قانون (Violation) در زمان راهاندازی ثبت کنید.
دلیل دوم: قانون آرزویی
جملهی «مایگریشنها را بدون تأییدیه تغییر ندهید» تا زمانی که بررسی خودکاری برایش نباشد، فقط یک قانون آرزویی (Aspirational Rule) است. آن را به عنوان قانونی از دستهی تأییدیه بازنویسی کنید: همراه با یک شناسه (slug)، یک خط توضیح، یک check که تفاوتهای بازنگری (Diff) را در مقایسه با migrations/** ارزیابی کرده و به دنبال یک سند تأییدیه (Approval Record) بگردد، و سطح اهمیت block. محیط اجرا (Runtime) جلوی موارد مسدودکننده را میگیرد. ابزار بررسی (Checker) آن را گزارش میکند. و هرگونه گذر از این قانون، نیازمند امضای انسانی در لاگ بازرسی (Audit log) است.
دلیل سوم: دستورالعملهای متناقض
فایل ریشه استفاده از ORM را در همهجا الزامی کرده است. سند پایگاه داده نوشتن SQL خام را داخل فایلهای مایگریشن الزامی میداند. ایجنت نمیتواند هر دو شرط را برآورده کند؛ اثر اثباتشدهی دستورالعملهای متناقض این است که ایجنت بیصدا از حالت تعاملی (که در آن سؤال میپرسد) به حالت حریصانه (که در آن حدس میزند) جابهجا میشود. یکی از ارزیابیهای داخل درس نشان میدهد که نرخ حل مسئله بدون تناقض 48.8 درصد و با وجود تناقض 28 درصد است. ایجنت در حالت حریصانه به دنبال تأییدیه نمیرود. به جای قرار دادن دستوراتِ همسطح در کنار هم، اولویتها را شمارهگذاری کنید؛ یا دامنهی (Scope) قانونِ ORM را به کدهای برنامه و قانونِ SQL را به مایگریشنها محدود سازید تا دیگر همپوشانی (Overlap) نداشته باشند.
ترتیب مراحل
- قانون را به فایل قوانین منتقل کنید و سند پایگاه داده را از طریق مسیریاب لینک دهید. حالا ایجنت آن را میخواند.
- اعتبارسنجی و سطح اهمیت مسدودکننده را اضافه کنید. حالا محیط اجرا مانع عملیات نوشتن میشود.
- تناقض را برطرف کنید. حالا ایجنت به جای حدس زدن، درخواست تأییدیه میدهد.
- یک ابزار لینت میز کار (Workbench) اضافه کنید تا اگر خطوط مسیریاب از سقف مجاز فراتر رفت یا به فایلی ناموجود ارجاع داد با خطا متوقف شود؛ اینگونه جلوی بازگشت دوبارهی این باگ گرفته میشود.
اثبات درستی
ابزار بررسی را روی دو اجرای این هفته به کار ببرید. گزارش قوانین باید نشان دهد که قانون تأییدیه در هر دو اجرا با سطح اهمیت مسدودکننده با شکست مواجه شده است. سپس ایجنت را روی وظیفهای (Task) که به یک مایگریشن دست میزند اجرا کنید و مطمئن شوید که پیش از نوشتن، ابتدا درخواست تأییدیه باز میکند.
سؤالهای تکمیلی مصاحبهگر
- سطح 3: چرا کوتاهتر بودن فایل ریشه در اینجا کمک میکند؟ پاسخ مورد انتظار: یک مسیریاب کوتاه در تمام نشستها (Sessions) و در هر بررسی پول ریکوئست به طور کامل خوانده میشود؛ در نتیجه ارجاع به سند پایگاه داده بهروز و دردسترس باقی میماند.
- سطح 3: تیم میخواهد قانون را در سند پایگاه داده نگه دارد، چون زمینه و بستر اصلی (Context) در آنجاست. چه کار میکنید؟ پاسخ مورد انتظار: توضیحات را همانجا نگه دارید، اما خود قانون و اعتبارسنجیاش را به فایل قوانین ببرید و به هر دوی آنها از طریق مسیریاب لینک دهید؛ با این کار قانون در فاصلهی 2 گام پرش قرار میگیرد و زمینهاش را هم حفظ میکند.
- سطح 4: چگونه پیش از وقوع یک حادثه متوجه تناقض بین دو قانون میشوید؟ پاسخ مورد انتظار: با لینتی که دو قانون با دامنههای همپوشان و افعال ناهماهنگ را پرچمگذاری کند، به همراه عادت بازنگری در شمارهگذاری اولویتها داخل مسیریاب.
- سطح 4: ابزار بررسی در CI قبول میشود، اما ایجنت همچنان در یک نشست زنده مایگریشن را ویرایش میکند. رخنه کجاست؟ پاسخ مورد انتظار: ابزار بررسی پس از انجام کار اجرا میشود؛ بنابراین همان بررسی باید به صورت یک هوکِ پیش از ابزار (Pre-tool hook) در محیط اجرا نیز فعال باشد تا بتواند مانع ثبت تغییر پیش از وقوع آن شود.
جوابهای اشتباهی که مصاحبهگرها زیاد میشنوند
- «قانون را با حروف بزرگ داخل پرامپت سیستم بنویسید.» تأکید بیشتر اعتبارسنجی نمیآورد، و تناقض در مسیریاب همچنان ایجنت را به سمت حدس زدن سوق میدهد.
- «مدل به دستورالعملها توجهی ندارد، پس مدل را عوض کنید.» این قانون غیرقابلدسترس، غیرقابلاعتبارسنجی و دارای تناقض بوده است؛ یک مدل دیگر نیز دقیقاً با همین سه مشکل روبهرو خواهد شد.
- «قانون ORM را حذف کنید چون باعث این تناقض شده است.» قانون ORM برای کدهای برنامه درست است؛ بنابراین به جای حذف کردن، دامنهی آن را محدود کنید.
کجای دوره آموزش داده میشود
درس محدودیتهای اجرایی قاعدهی 2 گام پرش و دستهبندیهای پنجگانه را مشخص میکند، و درس میز کار کمینهی ایجنت هزینهی ناشی از دستورالعملهای متناقض را اندازه میگیرد.