سؤال مصاحبه

بسته‌بندی میز کار برای نصب در هر جا فقط با یک دستور

Package the workbench so one command installs it anywhere

  • سطح ۳: ارشد
  • پروژه‌ی خانگی
  • ۴۵ دقیقه

تکلیف خانگی. سطوح میز کار (workbench surfaces) تیم شما در قالب چند اسکریپت پراکنده، یک سند مشترک و مقداری محفوظات ذهنی رها شده است. آن‌ها را درون یک دایرکتوری بسته‌بندی کنید تا هر مخزن جدید بتواند با یک دستور آن را نصب کند، و از مواردی که کنار گذاشته‌اید دفاع کنید. چیدمان، نصاب، قاعده‌ی نسخه‌گذاری و قاعده‌ی حذف نصب را ارائه دهید. نمره‌ی اجرای دوم نصاب دقیقاً به اندازه‌ی اجرای اول اهمیت دارد.

اول خودتان جواب بدهید، بعد پاسخ را باز کنید.

پاسخ کوتاه

یک دایرکتوری نسخه‌گذاری‌شده شامل چهار بخش تحویل دهید: مستنداتی که قوانین و شیوه‌نامه‌ی نمره‌دهی (rubric) را در خود دارند، اسکیماهایی که نقش قرارداد را بازی می‌کنند، اسکریپت‌هایی که همان محیط اجرا (runtime) هستند، و یک نصاب کوتاه. نصاب تا زمانی که فلگ اجبار (force) دریافت نکند، نباید روی بسته‌ی موجود نصب شود؛ بسته را کپی می‌کند، در صورت وجود دایرکتوری جریان‌های کاری (workflows) CI را متصل می‌کند و مراحل بعدی را نمایش می‌دهد. اجرای دوباره‌ی آن دقیقاً همان نتیجه‌ی قبلی را می‌دهد. وظایف پروژه، فراخوانی SDKهای ارائه‌دهندگان و متن‌های آشناسازی اولیه نباید وارد بسته شوند؛ بسته حکم دستور پخت را دارد و هر بار نصب، یک وعده غذا است.

پاسخ کامل

ساختار فایل‌ها

agent-workbench-pack/
  AGENTS.md
  docs/        agent-rules.md  reliability-policy.md  handoff-protocol.md  reviewer-rubric.md
  schemas/     agent_state.schema.json  task_board.schema.json  scope_contract.schema.json
  scripts/     init_agent.py  run_with_feedback.py  verify_agent.py  generate_handoff.py
  bin/         install.sh
  README.md
  VERSION

داخل و خارج بسته

داخل بسته: اسکیماها، چون قرارداد هستند؛ چهار اسکریپت، چون محیط اجرا هستند؛ چهار سند، چون قوانین و شیوه‌نامه‌ی نمره‌دهی هستند.

خارج بسته: وظایف ویژه‌ی هر پروژه، چون جای آن‌ها روی برد مخزن مقصد است؛ فراخوانی SDKهای ارائه‌دهندگان، چون بسته مستقل از فریم‌ورک است؛ متن‌های آشناسازی اولیه (onboarding prose)، چون جای این بسته در کنار مستندات آشناسازی تیم است، نه درون آن.

نصاب

  1. تا زمانی که --force داده نشود، از نصب روی بسته‌ی موجود خودداری کند.
  2. بسته را درون مخزن مقصد کپی کند.
  3. در صورت وجود .github/workflows/، فرآیند CI را متصل کند.
  4. مراحل بعدی را چاپ کند: پر کردن برد، تعیین دستورهای پذیرش (acceptance commands)، اجرای اسکریپت راه‌اندازی (init script).

نصاب همچنین نسخه‌ی بسته را درون مخزن مقصد می‌نویسد و پیوندهای نمادین (symlink) می‌سازد تا ابزارهای مختلف ایجنت‌های کدنویسی همگی یک فایل ریشه‌ی یکسان را بخوانند. fork کردن بسته برای یک ابزار خاص، یک الگوی شکست است.

نسخه‌گذاری

فایل VERSION همان قرارداد است. تغییر در اسکیما یا تغییری در اسکریپت‌ها که نیازمند مهاجرت باشد، نسخه‌ی اصلی (major) را افزایش می‌دهد. تغییری که فقط مربوط به مستندات باشد، نسخه‌ی پچ (patch) را بالا می‌برد. فایل وضعیت مخزن مقصد ثبت می‌کند که بر پایه‌ی کدام نسخه‌ی بسته مقداردهی اولیه شده است، و اگر مغایرتی بین نسخه‌ی ثبت‌شده‌ی مقصد و نسخه‌ی بسته وجود داشته باشد، بررسی لینت مانع انتشار می‌شود. مدیرهای بسته (package managers) دهه‌ها تغییرات و تحولات مداوم را با همین رویکرد پشت سر گذاشته‌اند و ماهیت ایجنت‌ها هم قرار نیست این قاعده را تغییر دهد.

حذف نصب

حذف‌کننده اسکیماها، اسکریپت‌ها، مستندات و فایل ریشه را پاک می‌کند، و در صورتی که فایل‌های وضعیت دارای تغییرات commitنشده باشند، از اجرا سر باز می‌زند. حذف‌کننده هرگز فایل وضعیت، برد یا دایرکتوری خروجی‌ها را پاک نمی‌کند. وضعیت متعلق به کاربر است و بسته صاحب آن نیست.

معیارهای ارزیابی

  • اجرای دوباره‌ی نصاب هیچ تغییری ایجاد نکند.
  • اگر بسته دچار دریفت (drift) از VERSION شود، بررسی لینت خطا دهد.
  • حذف‌کننده در مواجهه با وضعیت غیرساده (non-trivial state) متوقف شود و فایل‌های کاربر را دست‌نخورده باقی بگذارد.
  • دفاعیه‌ی مکتوب برای هر حذفیات، هر کدام در یک پاراگراف.
سؤال‌های تکمیلی مصاحبه‌گر
  • سطح 3: کدام سند پنجمِ اختیاری را وارد بسته می‌کردید و چرا؟ پاسخ مورد انتظار: انتخابی مستدل همراه با دفاع از خط‌مرزها؛ مثلاً یک ران‌بوک (runbook) مهاجرت، با این استدلال که در هر ارتقای نسخه‌ی اصلی به آن نیاز است و به یک پروژه‌ی خاص محدود نمی‌شود.
  • سطح 3: چه چیزی برای حذف‌کننده حکم «وضعیت غیرساده» (non-trivial state) را دارد؟ پاسخ مورد انتظار: هر تغییر commitنشده در فایل وضعیت، برد یا خروجی‌ها؛ چون این‌ها حاصل کار کاربر هستند، نه اجزای بسته.
  • سطح 4: چگونه یک میز کار دست‌ساز را با کمترین زمان ازکارافتادگی به این بسته منتقل می‌کنید؟ پاسخ مورد انتظار: بسته را در کنار ساختار قبلی نصب کنید، هر فایل موجود را به یک اسکیما نگاشت دهید، گیت را برای یک وظیفه روی هر دو اجرا کنید، سپس اشاره‌گر مسیریاب (router) را تغییر دهید و فایل‌های قدیمی را آرشیو کنید.
  • سطح 4: اگر دو مخزن به دو نسخه‌ی اصلیِ متفاوتِ بسته پین شوند، چه مشکلی پیش می‌آید؟ پاسخ مورد انتظار: هیچ مشکلی؛ تا زمانی که هر کدام نسخه‌ی خود را ثبت کنند و لینت هر مخزن را در برابر بسته‌ی خودش بررسی کند، در حالی که یک جاب CI مشترک باید نسخه‌ی متناسب با هر مخزن را اجرا کند.
جواب‌های اشتباهی که مصاحبه‌گرها زیاد می‌شنوند
  • «بک‌لاگ فعلی تیم را داخل بسته بگذارید تا مخزن‌های جدید از همان ابتدا وظایف واقعی داشته باشند.» وظایف متعلق به مخزن مقصد هستند و بسته‌ای که آن‌ها را همراه خود داشته باشد، برای همه‌ی مخازن به‌جز یکی نامناسب خواهد بود.
  • «برای صرفه‌جویی در زمان، SDK ارائه‌دهنده را مستقیماً از درون اسکریپت‌ها صدا بزنید.» بسته باید در برابر تغییر فریم‌ورک دوام بیاورد و فراخوانی SDK کل فرایند نصب را به یک محیط اجرای خاص گره می‌زند.
  • «کاری کنید که نصاب به‌طور پیش‌فرض بازنویسی کند تا به‌روزرسانی راحت‌تر شود.» بازنویسی بدون فلگ، تغییرات محلی را نابود می‌کند؛ وجود فلگ اجبار است که به‌روزرسانی را به یک تصمیم آگاهانه تبدیل می‌کند.

کجای دوره آموزش داده می‌شود

پروژه‌ی پایانی میز کار بسته، نصاب و قاعده‌ی نسخه‌گذاری را کنار هم قرار می‌دهد.