سؤال مصاحبه

اعمال دو قرارداد دامنه روی یک Diff؛ تعریف قواعد merge

Two scope contracts apply to one diff, define the merge

  • سطح ۴: استف
  • طراحی
  • ۱۵ دقیقه

یک مخزن یک قرارداد دامنه‌ی (scope contract) کلی برای کل پروژه دارد و هر وظیفه (task) هم قرارداد دامنه‌ی اختصاصی خودش را اضافه می‌کند. ابزار بررسی در حال حاضر هر فایلی را که زودتر پیدا کند می‌خواند. قاعده‌ی merge را برای تک‌تک فیلدها طوری بنویسید که نتیجه کاملاً مکانیکی، قابل بازبینی و تحت هیچ شرایطی سهل‌گیرانه‌تر از هیچ‌یک از دو ورودی نباشد.

اول خودتان جواب بدهید، بعد پاسخ را باز کنید.

پاسخ کوتاه

عملیات merge را بر اساس حداقل دسترسی (least-privilege) انجام دهید: الگوهای مجاز (allowed globs) را اشتراک بگیرید تا دسترسی نوشتن روی یک مسیر حتماً نیازمند تأیید هر دو قرارداد باشد؛ الگوهای ممنوع (forbidden globs) را اجتماع بگیرید تا هر یک از دو قرارداد بتواند به‌تنهایی مانع تغییر یک مسیر شود؛ بودجه‌ی زمانی کمتر را ملاک قرار دهید؛ تأییدیه‌های لازم را تجمیع (اجتماع) کنید؛ و با لیست مجاز ترافیک خروجی شبکه (egress allowlist) با سه وضعیت برخورد کنید: وضعیت تنظیم‌نشده تصمیم‌گیری را به طرف مقابل واگذار می‌کند، دو لیست با هم اشتراک گرفته می‌شوند، و لیست خالی در وضعیت «رد همه‌چیز» (deny-all) باقی می‌ماند. این قاعده را درون اسکیمای (schema) قرارداد ثبت کنید تا ابزار بررسی و بازبین، هر دو دقیقاً یک منطق merge را اعمال کنند.

پاسخ کامل

قواعد حاکم بر فیلدها

فیلد شیوه‌ی Merge دلیل
allowed_files اشتراک (Intersection) هر دو قرارداد باید اجازه‌ی نوشتن را صادر کنند
forbidden_files اجتماع (Union) هر کدام از قراردادها بتواند جلوی نوشتن را بگیرد
time_budget_minutes حداقل (Minimum) زمان‌بندی سخت‌گیرانه‌تر برنده است
approvals_required اجتماع (Union) اگر هر کدام تأییدیه‌ای بخواهد، نتیجه‌ی merge هم آن را الزامی می‌داند
network_egress طبق توضیحات پایین سه‌وضعیتی، با اولویتِ وضعیت رد همه‌چیز (deny-all)
acceptance_criteria اجتماع (Union) تمام اثبات‌های (proof) خواسته‌شده توسط هر دو طرف باید اجرا شوند
rollback_plan حفظ هر دو اپراتور به هر دو ران‌بوک (runbook) نیاز دارد

قاعده‌ی کامل برای ترافیک خروجی شبکه (Egress)

فیلد network_egress سه حالت دارد: مقدار None یعنی این قرارداد هیچ الزامی اعمال نمی‌کند؛ مقدار [] یعنی قطع دسترسی به همه‌چیز (deny all)؛ و یک لیست شامل مقادیر هم یعنی لیست مجاز. در عملیات merge، مقدار None تصمیم‌گیری را به طرف دیگر واگذار می‌کند؛ دو لیست با هم اشتراک گرفته می‌شوند؛ و وجود [] در هر یک از دو طرف باعث می‌شود خروجی نهایی هم [] شود. نکته‌ی آخر فوق‌العاده مهم است: وقتی قرارداد پروژه شبکه را بسته، قرارداد وظیفه تحت هیچ شرایطی نمی‌تواند آن را باز کند.

چرا منطق merge باید درون اسکیما بیاید؟

اگر قاعده‌ی merge در کدهای ابزار بررسی پیاده شود، از چشم بازبینی که قراردادها را تأیید می‌کند مخفی می‌ماند. قاعده‌ای که درون اسکیما تعریف شود، هم برای ابزار بررسی، هم برای بازبین و هم برای ایجنت (agent) خوانا و مشخص است. چارچوب اصلی این درس بر این اصل استوار است که قرارداد، مفهوم «ماندن در دامنه» را از یک آرزو به یک بررسیِ دقیق تبدیل می‌کند؛ بنابراین فرآیند merge بدون مستندسازی مکتوب، دوباره به یک آرزو بدل خواهد شد.

شدت نقض قانون همچنان از قرارداد می‌آید

تغییرات خارج از دامنه روی مستندات معمولاً در سطح هشدار هستند؛ اما نوشتن روی اسکریپت‌ها، مایگریشن‌ها یا کانفیگ‌های محیط عملیاتی (production) همیشه عملیات را مسدود (block) می‌کند. در حین merge، برای مسیری که در هر دو قرارداد دسته‌بندی شده، سطح سخت‌گیرانه‌تر را انتخاب کنید. بودجه‌ی نقض قانون (violation budget) را به‌ازای هر وظیفه نگه دارید؛ با این کار، خطاهای جزئی در قالب هشدار بالا می‌آیند و تنها عبور از سقف بودجه جلوی کار را می‌گیرد.

جایگاه لیست قابلیت‌ها در این فرآیند

لیست قابلیت‌ها (feature list) مرزهای کل پروژه را مشخص می‌کند و قرارداد دامنه، مرزهای وظیفه را می‌سازد. فیلد mergeشده‌ی allowed_files باید کاملاً درون محدوده‌ای قرار بگیرد که قابلیت فعال به آن دست می‌زند. اگر قرارداد وظیفه مسیری را بخواهد که در محدوده‌ی آن قابلیت نیست، بررسی اولیه‌ی سیستم پیش از اعمال هرگونه تغییر شکست می‌خورد.

سؤال‌های تکمیلی مصاحبه‌گر
  • سطح 3: قرارداد پروژه فیلد egress ندارد و قرارداد وظیفه یک هاست مشخص را لیست کرده است. خروجی نهایی egress پس از merge چیست؟ پاسخ مورد انتظار: لیست مجازِ همان تک‌هاست؛ چون مقدار تنظیم‌نشده تصمیم‌گیری را به طرف مقابل واگذار می‌کند.
  • سطح 4: چرا الگوهای مجاز (allowed globs) اشتراک گرفته می‌شوند و اجتماع نمی‌شوند؟ پاسخ مورد انتظار: اجتماع به قرارداد وظیفه اجازه می‌دهد مسیری را که قرارداد پروژه به‌صورت پیش‌فرض منع کرده باز کند، در حالی که بر اساس اصل حداقل دسترسی، اعمال هر تغییری نیازمند توافق هر دو طرف است.
  • سطح 4: اگر یک وظیفه واقعاً و به‌درستی به فایلی خارج از قرارداد پروژه نیاز داشته باشد، مسیر تأیید آن چیست؟ پاسخ مورد انتظار: ثبت یک مورد در approvals_required همراه با تأیید رسمی یک انسان، و سپس به‌روزرسانی قرارداد پروژه در فرآیند بازبینی؛ نه دستکاری یا سهل‌گیرانه‌تر کردن قاعده‌ی merge.
  • سطح 4: فرآیند merge را چطور تست می‌کنید؟ پاسخ مورد انتظار: با تعریف جدولی از جفت‌ورودی‌ها و خروجی‌های مورد انتظار برای هر فیلد (شامل حالت‌های مشخصی مثل اثر وضعیت رد همه‌چیز و واگذاری فیلد تنظیم‌نشده)، که به‌صورت تست در CI روی ابزار بررسی اجرا شود.
جواب‌های اشتباهی که مصاحبه‌گرها زیاد می‌شنوند
  • «بگذارید قرارداد وظیفه روی قرارداد پروژه بازنویسی شود (override کند)، چون جزئی‌تر و مشخص‌تر است.» مشخص‌تر بودن به‌معنای امن‌تر بودن نیست، و امکان override به هر وظیفه‌ای اجازه می‌دهد هر مسیر یا هاستی را باز کند.
  • «فایل‌های مجاز را اجتماع بگیرید تا جلوی کارهای مجاز و درست گرفته نشود.» اجتماع سهل‌گیرانه‌ترین نتیجه را تولید می‌کند، در حالی که خروجی merge هرگز نباید از هیچ‌یک از ورودی‌ها بازتر باشد.
  • «عملیات merge را درون ابزار بررسی انجام دهید و قراردادها را ساده نگه دارید.» قاعده‌ی mergeای که برای بازبین قابل خواندن نباشد، برای تیم هم قابل ممیزی و بازرسی نیست.

کجای دوره آموزش داده می‌شود

درس قراردادهای دامنه مبانی merge بر اساس حداقل دسترسی و قاعده‌ی سه‌وضعیتی ترافیک خروجی شبکه را آموزش می‌دهد.